Oι Έλληνες, οι πιο αγενείς στο τιμόνι

Oι Έλληνες, οι πιο αγενείς στο τιμόνι Facebook Twitter
Menelaos Myrillas / SOOC
6

Οι Έλληνες οδηγοί είναι οι πιο αγενείς στην Ευρώπη ενώ οι Σουηδοί έχουν την πιο υπεύθυνη συμπεριφορά, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου Ipsos, στη διάρκεια της οποίας ρωτήθηκαν 10 χιλιάδες Ευρωπαίοι σε δέκα χώρες.

Το 56% των Ευρωπαίων αναγνωρίζουν πως έχουν αγενή συμπεριφορά τουλάχιστον κατά καιρός ενώ στους Έλληνες το ποσοστό φτάνει στο  74%.

Ερωτηθέντες σχετικά με τη χώρα στην οποία οι οδηγοί είναι οι πιο υπεύθυνοι, οι Ευρωπαίοι επέλεξαν στην πρώτη θέση τη Σουηδία (37%), τη Γερμανία (27%), μετά τη Βρετανία και την Ολλανδία (11%).

Η Ιταλία είναι η χώρα με τους πιο ανεύθυνους οδηγούς ενώ οι Έλληνες είναι και εδώ ψηλά και συγκεκριμένα στη δεύτερη θέση.

6

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί κάποιοι άνθρωποι θυμούνται τα όνειρα τους περισσότερο από άλλους

Living / Γιατί κάποιοι άνθρωποι θυμούνται τα όνειρα τους περισσότερο από άλλους

Σύμφωνα με νέες έρευνες, παράγοντες όπως η ηλικία, η ροπή στην ενδοσκόπηση, ακόμα και οι εποχές του χρόνου αποτελούν παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικά την ικανότητα να ανακαλούμε τα όνειρά μας.
THE LIFO TEAM
Ο γάτος του μαγαζιού

Living / Ο γάτος του μαγαζιού

Υπεύθυνοι face control, ταμείες, props στη βιτρίνα, support στον πελάτη, επιθεωρητές. Παίρνουν το ρόλο τους στα σοβαρά και είναι φυσικά λόγος για να ξαναπάει κανείς. Γυρίσαμε το κέντρο της Αθήνας, βρήκαμε τις γάτες που ζουν στα μαγαζιά της, τις φωτογραφίσαμε και τις παρουσιάζουμε.
ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
«Συστήνεται και η κράτηση τραπεζιού». Τα πιο δημοφιλή Game night events της πόλης.

Living / H Aθήνα παίζει Bingo: Αυτά είναι τα πιο δημοφιλή game night events της πόλης!

Από bingo nights, όπου έχει «εμφανιστεί» η Μπρίτνεϊ Σπίαρς, μέχρι γεωγραφικά κουίζ που μπορεί να καταλήξουν σε ζεϊμπέκικα, αυτές είναι οι πιο παιχνιδιάρικες βραδιές της πόλης – και έχουν και τους μόνιμους θαμώνες τους.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
 Vinted over Instagram: Η μανία του reselling αλλάζει το παιχνίδι στα social media

Living / Η μανία με τα ηλεκτρονικά βιντατζάδικα και η παγίδα της δήθεν «καθαρής» ντουλάπας

Δύο κορίτσια που ξέρουν απ' έξω και ανακατωτά το Vinted και το Vestiaire Collective μας αποκαλύπτουν μυστικά που θα κάνουν τις αγορές μας πιο στοχευμένες και έξυπνες, καθώς και τις αδυναμίες τους που προκύπτουν κατά το κυνήγι του επόμενου θησαυρού.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Η ομορφιά ως καθρέφτης της εποχής

Living / Η ομορφιά ως καθρέφτης της εποχής

Ζούμε στην εποχή του φυσικού μακιγιάζ, του συνδυασμού αρωμάτων και της σύνθετης ρουτίνας περιποίησης. Από την υπερβολή των ’80s μέχρι το σήμερα, η ομορφιά αποτυπώνει την κοινωνική εξέλιξη και τη μοναδικότητα κάθε γυναίκας.
ΕΦΗ ΑΝΕΣΤΗ
«Είμαι τυφλός και μπορώ να μένω μόνος, μην ξαφνιάζεστε!»

Ζούμε, ρε! / «Είμαι τυφλός και μπορώ να μένω μόνος, μην ξαφνιάζεστε!»

Μπορούν τα τυφλά άτομα να ζήσουν μόνα; Χρειάζονται τα σπίτια τους κάποια ειδική προσαρμογή; Τι είναι η εκπαίδευση στις καθημερινές δεξιότητες; Η Χρυσέλλα Λαγαρία και ο Θοδωρής Τσάτσος συζητούν για το θέμα με την εκπαιδεύτρια κινητικότητας και προσανατολισμού και ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Σκύλοι βοηθοί Ελλάδας», Πέννυ Στούμπου.
THE LIFO TEAM
Millennials και Gen Zers αναζητούν το ιδανικό workplace το 2025

Living / Το ιδανικό εργασιακό περιβάλλον του 2025: Τι ψάχνουν οι Millennials και οι GenZers;

Οι διαφορετικές γενιές που κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια στην αγορά εργασίας περιγράφουν τις συνθήκες που θα τους έκαναν να νιώθουν τη δουλειά τους περισσότερο σαν το σπίτι τους.
ΠΕΝΝΥ ΜΑΣΤΟΡΑΚΟΥ
Γιατί συχνά νιώθουμε μεγαλύτερη νοσταλγία για τις δυσκολίες παρά για τις χαρές;

Living / Γιατί συχνά νιώθουμε μεγαλύτερη νοσταλγία για τις δυσκολίες παρά για τις χαρές;

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να βλέπουν «με ροζ γυαλιά» ακόμα και τις πιο αντίξοες περιόδους της ζωής τους, ακόμα κι αν πρόκειται για συνθήκες οικονομικής ύφεσης, πανδημίας ή πολέμου.
THE LIFO TEAM
O «ξαφνικός θάνατος» της εξ αποστάσεως εργασίας

Living / O «ξαφνικός θάνατος» της εξ αποστάσεως εργασίας

Στον απόηχο της πανδημίας, οι πολιτικές «εργασίας από το σπίτι» έμοιαζαν να δείχνουν τον δρόμο για τον χώρο εργασίας του μέλλοντος, αλλά πλέον οι αποκλειστικά remote θέσεις είναι είδος προς εξαφάνιση.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ

σχόλια

6 σχόλια
Αδιαμφισβήτητα, είμαστε πολύ αγενείς και σίγουρα υπερβολικά ανεύθυνοι στον δρόμο, αλλά θέλω να πω (χωρίς να μειώνω καθόλου το πρόβλημά μας, απλά με σκοπό να καταδείξω και το πρόβλημα των άλλων) πως όταν το καλοκαιρί του '14 εργαζόμουν ως υπεύθυνος δημοτικού πάρκινγκ σε παραλιακό τουριστικό θέρετρο, οι Γερμανοί (εξίσου άθλια κατάσταση με τους Βούλγαρους - καλύτεροι όλων ήταν οι Ρουμάνοι και Γάλλοι και μπράβο τους!) παρκάραν όπως ήθελαν, χωρίς κανένα σεβασμό των περιοριστικών λωρίδων, των θέσεων, των διαδρόμων κίνησης. Σαν δημοτικό πάρκινγκ, είναι συνεχώς ανοιχτό αλλά από τις 8 το πρωί ξεκινάει το κόψιμο εισιτηρίου και λήγει στις 12 ή 1 το βράδυ, οπότε πολλά ήδη παρκαρισμένα ήταν αδύνατον να τα ελέγξουμε ή και ακόμη ενώ ήμασταν εκεί, λόγω του μεγέθους του πάρκινγκ και των προτιμίσεων ορισμένων να παρκάρουν «προς τα κάτω, να 'μαστε κοντά στην παραλία», αρκετές φορές έτυχε να πάμε στο τάδε σημείο για επιθεώρηση και να έχει κλείσει ολόκληρος διάδρομος με αυτοκίνητα με "D" πινακίδα :ΡΤις μέρες αιχμής, δε, που έπρεπε να υπάρχουν και υπάλληλοι έξω από το πάρκινγκ για να προειδοποιούν οδηγούς να μην εισέλθουν στο στενό (αποκλειστικό στενό που οδηγεί στο πάρκινγκ) επειδή είναι γεμάτο το πάρκινγκ, ακούγανε τρελά πράγματα, κυρίως από τους Γερμανούς και Έλληνες οδηγούς, κανένας σεβασμός και πολλοί τους αγνοούσαν και έστριβαν στο στενό απότομα, με αποτέλεσμα να μεταφέρουν τον ανεδαφικό «εκνευρισμό» και τα «παράπονά» τους σε εμένα, μέσα και... και... τέλος πάντων, μέσα στην χώρα τους είναι όντως άψογοι, αλλά εκτός αυτής, στην «ανεύθυνη» Ελλάδα, είναι και αυτοί εξίσου αγενείς αν όχι χειρότεροι! Δεν είναι θέμα, εν τω βάθει, νοοτροπίας, αλλά του γενικού status quo ενός τόπου, που το υιοθετούν όλοι καθολικώς και ανεξαρτήτως· ίσως ο κόσμος σκέφτεται πως επειδή κοστίζει μόλις 1€ για όλη τη μέρα, είναι και «μπάτε σκύλοι, αλέστε»...; Δεν θέλω να το ξαναζήσω!
Δεν είναι μόνο θέμα οδηγών, γενικότερα ο Έλληνας έχει μαύρα μεσάνυχτα όσον αφορά την κυκλοφοριακή αγωγή, είτε ως οδηγός, είτε ως συνοδηγός είτε ως πεζός.
Μας προκαλείτε ρε παιδιά; Ανεβάζετε άρθρο με τίτλο "Oι Έλληνες, οι πιο αγενείς στο τιμόνι" και από κάτω βάζετε την φωτογραφία ενός ταξιτζή; Σαν να μας λέτε :"Ορίστε ξεκινήστε να τους κράζετε" :)Πέρα από την πλάκα πάντως. Εννοείται ότι είμαστε οι πιο αγενείς. Είτε λόγω εγωισμού, είτε λόγω άγνοιας των κανόνων του ΚΟΚ (ποιος από εμάς στρίβοντας από πράσινο φανάρι έχει σταματήσει για να περάσουν οι πεζοί και αν το έχει κάνει, τι έχει ακούσει από πίσω;) συμπεριφερόμαστε λες και ο καθένας από εμάς είναι το αφεντικό του δρόμου.Και δυστυχώς είναι θέμα νοοτροπίας, αδύνατο να λυθεί με αστυνομικά μέτρα. Υ.Γ. φίλος που μεγάλωσε στην Γερμανία (Μόναχο αν θυμάμαι καλά), μου είχε πει ότι εάν κάποιος σε δει να κάνεις κάποια απρεπή χειρονομία ή να βρίζεις όταν οδηγείς, σε αναφέρει τηλεφωνικά στην αστυνομία. Ξέρει κανείς με σχέσεις στην Γερμανία αν ισχύει και αν ναι, πόσο συχνό είναι;