50 φωτογραφίες από τους αρχαίους αμπελώνες ενός νησιού με σπουδαία κρασιά και αναπτυσσόμενο οινοτουρισμό
Φωτογραφίες: Νίκος Πανίτσας
Facebook Twitter Με φόντο την καλντέρα και την Οία. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Η Σαντορίνη είναι ο αρχαιότερος αμπελώνας του κόσμου, η ιστορία του οποίου χάνεται στα βάθη των αιώνων με ευρήματα ανασκαφών 3.500 χρόνων να επιβεβαιώνουν τη στενή σχέση του νησιού με το κρασί. Η μοναδικότητα του οφείλεται στο γεγονός ότι το αμπέλι έχει προσαρμοστεί επί αιώνες στο ηφαιστειακό χώμα, στο οποίο δεν αναπτύσσεται φυλλοξήρα και έχει ως αποτέλεσμα τα σταφύλια που ακουμπούν πάνω του να μην χαλάνε μέχρι να ωριμάσουν. Ο οινοτουρισμός στη Σαντορίνη κερδίζει συνεχώς δημοφιλία. Το ηφαίστειο έχει δημιουργήσει ένα συγκλονιστικό τοπίο και ένα μοναδικό στον κόσμο οικοσύστημα κάνοντας τα κρασιά του νησιού να κερδίζουν παγκόσμιο εμπορικό και γευσιγνωστικό ενδιαφέρον.
Η αμπελουργία αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά πλουτοπαραγωγικά στοιχεία στη Σαντορίνη και την βασικότερη απασχόληση των αγροτών με το 75% καλλιεργήσιμης γης να είναι αμπέλια.
Οι βασικές ποικιλίες σταφυλιών που καλλιεργούνται είναι το Ασύρτικο, το Αθήρι και το Αηδάνι από τα λευκά και η Μαντηλαριά, το Μαυροτράγανο και το Βουδόματο από τα κόκκινα. Τα κρασιά της Σαντορίνης χαρακτηρίζονται από έντονα αρώματα και γεύσεις.
Ο φωτογράφος του άρθρου
Ο Νίκος Πανίτσας γεννήθηκε στο Αίγιο. Το 1991 μετακόμισε στην Αθήνα όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του και έκτοτε εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας.
Η ενασχόληση του με τη φωτογραφία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς του και η αγάπη του για το νησί δεν περιορίζεται στο ηλιοβασίλεμα και την Οία, αλλά συνεχίζει στους μυσταγωγικούς δρόμους του κρασιού.
Ο Νίκος Πανίτσας μοιράστηκε με το LIFO.gr 50 φωτογραφίες από τον αρχαίο αμπελώνα, τις άλλες μοναδικές καλλιέργειες του νησιού, τις διαδρομές γευσιγνωσίας και μιας ακόμη πλευράς της Σαντορίνης που γοητεύει τους ταξιδιώτες.
_____
*Βεντέμα: ο τρύγος στη Σαντορίνη
Facebook Twitter Μαύρες ποικιλίες όπως μανδηλάρια, μαυροτράγανο, μαυράθηρο. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Ένας ιδιαίτερος και μοναδικός τύπος κλαδέματος των κλημάτων, γνωστός με το όνομα κουλούρα που ακουμπά στην ηφαιστειακή γη του νησιού. Η τεχνική αυτή προστατεύει το σταφύλι από τις καιρικές συνθήκες: πολύ ισχυροί άνεμοι, καυτός ήλιος κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, έλλειψη νερού (όλες οι καλλιέργειες είναι άνυδρες). Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Βεντεμα, ο τρύγος όπως τον λένε οι Σαντορινιοί, ξεκινά νωρίς το πρωί και τελειώνει με τη δύση του ηλίου. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Λιάστρες. Τα σταφύλια παραμένουν 15 ήμερες κάτω από τον καυτό ήλιο της Σαντορίνης. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Ο τρυγητός στους αμπελώνες της Ι.Μ. Προφήτου Ηλίου Πύργου Σαντορίνης. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Οι λευκές ποικιλίες κυριαρχούν στους αμπελώνες της Σαντορίνης, με σημαντικότερο το ασύρτικο (7.000 στρέμματα) και επόμενο το αρωματικό αηδάνι. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Τρόπος παραγωγής Visanto από λιαστά σταφύλια, ένα κρασί εξαιρετικής ποιότητας με βελούδινη και γλυκιά γεύση. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Σαν τελείωνε το μάζεμα ερχόταν η ώρα να πατήσουν τα σταφύλια στη καναβα. Σε ορισμένες περιοχές του νησιού οι καναβες ήταν ισάριθμες με τα σπίτια. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Το πατητήρι μιας κανάβας όπου πατιούνται τα σταφύλια. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Ο ληνός,κατακόρυφος κυλινδρικός λάκκος μέσα στο έδαφος. Ο μούστος από το πάτημα των σταφυλιών έτρεχε μέσα σε αυτόνκαι από εκεί, με τη χρήση δοχείου, γέμιζαν τα βαρέλια. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Η ζύμωση. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Υπόσκαφο κελάρι 12 μέτρα κάτω από το έδαφος από παχύ στρώμα ελαφρόπετρας το οποίο αποτελεί ιδανικό μονωτικό υλικό προσφέροντας έτσι το τέλειο περιβάλλον για την ωρίμανση και την παλαίωση του κρασιού. Art Space Wines. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Είσοδος μουσείου οίνου Σαντορίνης. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Το Μοναδικό, στην Ελλάδα, υπόσκαφο Μουσείο Οίνου , 8 μέτρα κάτω από τη γη και μήκος 300 μέτρων, σε σχήμα λαβύρινθου, παρουσιάζει την ιστορία του κρασιού και τη ζωή του Σαντορινιού αμπελουργού από το 1660 έως το 1970. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Το ατμοκίνητο σταφυλοπιεστήριο που ο βασιλιάς Όθωνας έφερε από τη Βαυαρία στα μέσα του 19ου αιώνα. Το είχε δωρήσει στον βουλευτή Κυκλάδων Μαρκεζίνη, του οποίου ο γιος, όταν χρεοκόπησε, το πούλησε στην οικογένεια Κουτσογιαννπούλου. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Στο παλιό αποστακτήριο της οικογένειας Αργυρού υπάρχουν οι μόνες σωζόμενες εγκαταστάσεις της προβιομηχανικής επεξεργασίας του ντοματοπολτού, όπως ακριβώς ήταν ενάμιση αιώνα πριν. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Καζάνι που χρησιμοποιούσαν για το δέσιμο του γνωστού σε όλους μας πελτέ Σαντορίνης, όπου αν προσθέσουμε ελαιόλαδο, ρίγανη και κάπαρη απλωμένο σ' ένα παξιμάδι έχουμε το ιδανικό dip. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Στο παλιό ρακιδιό σώζεται ακέραιο το αποστακτήριο. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Οι φούρνοι του παλιού υποστατικού. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Μύλος άλεσης φάβας. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Μουσείο ντομάτας Σαντορίνης. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Η καλλιέργεια της σαντορινιάς ντομάτας ξεκίνησε μεταξύ των ετών 1875-1880, η πρώτη αναφορά την αναφέρει ως «χρυσόμηλο», άλλωστε η λέξη pomo d' oro στα ιταλικά σημαίνει ακριβώς αυτό. Εικάζεται ότι την έφεραν οι σαντορινιοί ναυτικοί που ταξίδευαν στη Μεσόγειο. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Στα δεξιά η στροφυλιά του παλιού οινοποιείου της οικογένειας Αργυρού όπου σήμερα φιλοξενεί έργα τέχνης. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Η μεγάλη κανάβα. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Υπόσκαφη γκαλερί ART Space Santorini. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Η κανάβα που έγινε χώρος Τέχνης. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Παραδοσιακός οικισμός Μεγαλοχωρίου. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Αγία Φωτεινή στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης, μετοχιο Ι.Μ. Χοσοβιωτίσσης Αμοργού. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Η είσοδος για την πλατεία Ποταμού στο Μεγαλοχώρι περνάει από την κάμαρα του καμπαναριού της εκκλησίας των Εισοδίων της Θεοτόκου. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Το Εμπορείο ή Εμπορειό αποτελούσε ένα από τα καστέλια του νησιού, καθώς στους μεσαιωνικούς χρόνους τα σπίτια χτίζονταν το ένα δίπλα στο άλλο ώστε οι κάτοικοι να προφυλάσσονται από τους πειρατές. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Βοθώνας, το χωριό με τα υπόσκαφα. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Βοθώνας. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Βοθώνας. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Χώρος γευσιγνωσίας Art Space Santorini. Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO Facebook Twitter Φωτό: Nίκος Πανίτσας/ LIFO
σχόλια