Είσαι μεγάλος άνθρωπος, δεν θα σου υποδείξω εγώ τι θα πιστέψεις. Η εξομολογούμενη έχει άλλο πεδίο δυνατοτήτων, άλλο προβληματισμό (μοιράζεται έναν "φόβο" για το τι θα της συμβεί σε μια σχέση) και της απαντώ ως προς αυτό. Ότι δηλαδή είτε έχεις σαρκική επαφή από το πρώτο ραντεβού, είτε μετά από γαμήλια τελετή με παπά και με κουμπάρο, το ίδιο πιθανό είναι να σου φερθούν άσχημα, δεν υπάρχει σχέση αιτιότητας. Η ζωή το δείχνει. (Επιπλέον είναι τυχαιότητα ορισμένα πράγματα. ) Απλώς στην πρώτη περίπτωση σώζεις πολύτιμο χρόνο που δεν γυρνάει πίσω. Η εξομολογούμενη βέβαια είναι 19 ετών και θεωρεί ότι έχει όλο τον χρόνο του κόσμου μπροστά της...αν ήταν σαν εμένα ή αν της έλεγαν σε 10 μέρες θα καταστραφεί ολοσχερώς ο πλανήτης θα αντιδρούσε πολύ διαφορετικά, είμαι σίγουρη. Αλλά ξέρεις τι λένε, τα νιάτα χαραμίζονται στους νέους.
Τέλος πάντων, υπάρχει μια ιουδοχριστιανική θεώρηση (που συμφύεται φιλοσοφικά με τους νεοπλατωνικούς) στην οποία η σαρκική έκφραση (σε οτιδήποτε, όχι μόνο στο ερωτικό) είναι υποδεέστερη. Τα είπε κι ο Φρόυντ στο Πολιτισμός Πηγή Δυστυχίας. Αυτή όμως είναι ΜΙΑ φιλοσοφική θεώρηση. Υπάρχουν κι άλλες! Σεν είναι κακό να γνωρίσουμε και τις υπόλοιπες φιλοσοφικές θέσεις προτού πάρουμε την ζωή μας με συγκεκριμένο τρόπο. Πχ. στην τάντρα ιερότατη είναι η σωματική επαφή. Ο Osho έλεγε επίσης ότι χωρίς οργασμικότητα είσαι αποκλεισμένος από τις ανώτερες πνευματικές αλήθειες, εξ ου κι η έκφραση "είδαμε το θεό" για την επίμαχη στιγμή. :)
Μάλλον η έννοια σεξ στο μυαλό σου απορρέει από mainstream πορνογραφία ή κάτι αντίστοιχα απαξιωμένο (ξεκωλέ καταστάσεις), για να εκφράζεσαι έτσι, ότι το θεωρείς προσβλητικό. Σεβαστό όμως, δεν επιμένω. Το αφήνω απλώς εδώ για εσωτερικό διάλογο.
Διάβασα κάπου κάτι ενδιαφέρον και το μεταφέρω: "Υπάρχουν δύο τρόποι σκέψης, δύο σχέσεις νόησης & είναι.Στον ένα τρόπο (μειοψηφία) το υποκείμενο της γνώσης (αντανάκλαση πραγματικότητας) καθορίζεται από το αντικείμενό της (πραγματικότητα). Αυτός ο τρόπος σκέψης λέγεται έξοδος, γιατί πραγματώνεται. Στον άλλο τρόπο σκέψης (πλειοψηφία) σκέπτονται με τον ακριβώς ανάποδο τρόπο.Το αντικείμενο της γνώσης (θρησκεία-επέκεινα) καθορίζεται από το υποκείμενο της (ένα εντελώς αφηρημένο ον-θεός).Αυτός ο τρόπος σκέψης λέγεται εγκλεισμός γιατί βρίσκεται μέσα στο μυαλό των ανθρώπων χωρίς να μπορεί να πραγματοποιηθεί. Έτσι με αυτή τη λογική όντως πετάει ο γάιδαρος και όντως υπάρχουν πράσινα άλογα. Το πρώτο είναι αισθησιοκρατία, το δεύτερο ιδεαλισμός. Η πλειοψηφία κινείται στον δεύτερο άξονα. "
Είσαι μεγάλος άνθρωπος, δεν θα σου υποδείξω εγώ τι θα πιστέψεις.
Η εξομολογούμενη έχει άλλο πεδίο δυνατοτήτων, άλλο προβληματισμό (μοιράζεται έναν "φόβο" για το τι θα της συμβεί σε μια σχέση) και της απαντώ ως προς αυτό. Ότι δηλαδή είτε έχεις σαρκική επαφή από το πρώτο ραντεβού, είτε μετά από γαμήλια τελετή με παπά και με κουμπάρο, το ίδιο πιθανό είναι να σου φερθούν άσχημα, δεν υπάρχει σχέση αιτιότητας. Η ζωή το δείχνει. (Επιπλέον είναι τυχαιότητα ορισμένα πράγματα. )
Απλώς στην πρώτη περίπτωση σώζεις πολύτιμο χρόνο που δεν γυρνάει πίσω. Η εξομολογούμενη βέβαια είναι 19 ετών και θεωρεί ότι έχει όλο τον χρόνο του κόσμου μπροστά της...αν ήταν σαν εμένα ή αν της έλεγαν σε 10 μέρες θα καταστραφεί ολοσχερώς ο πλανήτης θα αντιδρούσε πολύ διαφορετικά, είμαι σίγουρη. Αλλά ξέρεις τι λένε, τα νιάτα χαραμίζονται στους νέους.
Τέλος πάντων, υπάρχει μια ιουδοχριστιανική θεώρηση (που συμφύεται φιλοσοφικά με τους νεοπλατωνικούς) στην οποία η σαρκική έκφραση (σε οτιδήποτε, όχι μόνο στο ερωτικό) είναι υποδεέστερη. Τα είπε κι ο Φρόυντ στο Πολιτισμός Πηγή Δυστυχίας. Αυτή όμως είναι ΜΙΑ φιλοσοφική θεώρηση. Υπάρχουν κι άλλες! Σεν είναι κακό να γνωρίσουμε και τις υπόλοιπες φιλοσοφικές θέσεις προτού πάρουμε την ζωή μας με συγκεκριμένο τρόπο. Πχ. στην τάντρα ιερότατη είναι η σωματική επαφή. Ο Osho έλεγε επίσης ότι χωρίς οργασμικότητα είσαι αποκλεισμένος από τις ανώτερες πνευματικές αλήθειες, εξ ου κι η έκφραση "είδαμε το θεό" για την επίμαχη στιγμή. :)
Μάλλον η έννοια σεξ στο μυαλό σου απορρέει από mainstream πορνογραφία ή κάτι αντίστοιχα απαξιωμένο (ξεκωλέ καταστάσεις), για να εκφράζεσαι έτσι, ότι το θεωρείς προσβλητικό. Σεβαστό όμως, δεν επιμένω. Το αφήνω απλώς εδώ για εσωτερικό διάλογο.
Διάβασα κάπου κάτι ενδιαφέρον και το μεταφέρω:
"Υπάρχουν δύο τρόποι σκέψης, δύο σχέσεις νόησης & είναι.Στον ένα τρόπο (μειοψηφία) το υποκείμενο της γνώσης (αντανάκλαση πραγματικότητας) καθορίζεται από το αντικείμενό της (πραγματικότητα).
Αυτός ο τρόπος σκέψης λέγεται έξοδος, γιατί πραγματώνεται.
Στον άλλο τρόπο σκέψης (πλειοψηφία) σκέπτονται με τον ακριβώς ανάποδο τρόπο.Το αντικείμενο της γνώσης (θρησκεία-επέκεινα) καθορίζεται από το υποκείμενο της (ένα εντελώς αφηρημένο ον-θεός).Αυτός ο τρόπος σκέψης λέγεται εγκλεισμός γιατί βρίσκεται μέσα στο μυαλό των ανθρώπων χωρίς να μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Έτσι με αυτή τη λογική όντως πετάει ο γάιδαρος και όντως υπάρχουν πράσινα άλογα.
Το πρώτο είναι αισθησιοκρατία, το δεύτερο ιδεαλισμός. Η πλειοψηφία κινείται στον δεύτερο άξονα. "