Κοίτα, υπάρχουν έξυπνοι μαθητές που γράφουν καλά στις πανελλήνιες, όμως μπορεί να μη τους ενδιαφέρει καμία σχολή, πάνε ουσιαστικά για να πάρουν ένα χαρτί και να συνεχίσουν τη ζωή τους. Κάτι τέτοιο μου βγάζει ο εξομ. Επίσης, μπορεί κάποιος να καταλάβει αργά ότι δεν του αρέσει η σχολή και είναι κρίμα να την παρατήσει στα 5 μαθήματα πχ. Επειδή είμαι 22 και μόλις πήρα το πτυχίο μου, έχω δει πολλές περιπτώσεις που δε φταίει το μηχανογραφικό, γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα είναι έτσι δομημένο που όταν φτάσεις πχ 3ο έτος και καταλάβεις ότι δεν σου αρέσει η σχολή, το να τελειώσεις τη σχολή είναι μονόδρομος. Ποιός αντέχει να δώσει ξανά πανελλήνιες; 10% απ όσο ξέρω μπορείς να κάνεις μόνο τις δύο πρώτες χρονιές, όμως τι γίνεται αν πχ στο 3ο έτος καταλάβεις ότι δεν σου αρέσει η σχολή; Άνθρωποι είμαστε, και ιδίως στα 18 που καλούμαστε να πάρουμε απόφαση ζωής, νομίζεις ότι όλοι έχουν την ωριμότητα να διαλέξουν τη σχολή που τους ταιριάζει; Προφανώς όταν αντιληφθείς το λάθος, προσπαθείς να την τελειώσεις και να δείς τι θα κάνεις μετά. Επειδή πέρασα από τη φάση του εξομ., με τη διαφορά ότι εγώ το πήρα απόφαση νωρίς και τελείωσα στα 4 χρόνια ακριβώς, σε πληροφορώ ότι είναι μεγάλο ζόρι να διαβάζεις πράγματα που δε σε ενδιαφέρουν, και δε φταίει το μηχανογραφικό γι αυτό. Εδώ εγώ, που μου αρέσει το αντικείμενο που σπούδασα, τα μισά μαθήματα τα έβρισκα τελείως βαρετά και τα διάβαζα με το ζόρι, πολλές σχολές έχουν άχρηστα μαθήματα, μόνο και μόνο για να συμπληρώσουν πχ 45-50 μαθήματα, ιδίως στις θεωρητικές σχολές, υπάρχουν και τελείως άσχετα μαθήματα. Όσο για τους γονείς όντως είναι άστοχος ο χαρακτηρισμός. Όμως ο εξομ. μου βγάζει μια αλήθεια στα όσα λέει, υπάρχουν γονείς που ντε και καλά θέλουν τα παιδιά τους πτυχιούχους επειδή εκείνοι δε σπούδασαν κάτι. Είναι καταπιεστικό όλο αυτό και το καταλαβαίνω. Όπως και να έχει, εξομ. διάβασε να περάσεις τα τελευταία μαθήματα που χρωστάς και σκέψου σοβαρά τι θέλεις να κάνεις με τη ζωή σου, χωρίς κλάψα και μιζέρια όμως.
Κοίτα, υπάρχουν έξυπνοι μαθητές που γράφουν καλά στις πανελλήνιες, όμως μπορεί να μη τους ενδιαφέρει καμία σχολή, πάνε ουσιαστικά για να πάρουν ένα χαρτί και να συνεχίσουν τη ζωή τους. Κάτι τέτοιο μου βγάζει ο εξομ. Επίσης, μπορεί κάποιος να καταλάβει αργά ότι δεν του αρέσει η σχολή και είναι κρίμα να την παρατήσει στα 5 μαθήματα πχ. Επειδή είμαι 22 και μόλις πήρα το πτυχίο μου, έχω δει πολλές περιπτώσεις που δε φταίει το μηχανογραφικό, γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα είναι έτσι δομημένο που όταν φτάσεις πχ 3ο έτος και καταλάβεις ότι δεν σου αρέσει η σχολή, το να τελειώσεις τη σχολή είναι μονόδρομος. Ποιός αντέχει να δώσει ξανά πανελλήνιες; 10% απ όσο ξέρω μπορείς να κάνεις μόνο τις δύο πρώτες χρονιές, όμως τι γίνεται αν πχ στο 3ο έτος καταλάβεις ότι δεν σου αρέσει η σχολή; Άνθρωποι είμαστε, και ιδίως στα 18 που καλούμαστε να πάρουμε απόφαση ζωής, νομίζεις ότι όλοι έχουν την ωριμότητα να διαλέξουν τη σχολή που τους ταιριάζει; Προφανώς όταν αντιληφθείς το λάθος, προσπαθείς να την τελειώσεις και να δείς τι θα κάνεις μετά. Επειδή πέρασα από τη φάση του εξομ., με τη διαφορά ότι εγώ το πήρα απόφαση νωρίς και τελείωσα στα 4 χρόνια ακριβώς, σε πληροφορώ ότι είναι μεγάλο ζόρι να διαβάζεις πράγματα που δε σε ενδιαφέρουν, και δε φταίει το μηχανογραφικό γι αυτό. Εδώ εγώ, που μου αρέσει το αντικείμενο που σπούδασα, τα μισά μαθήματα τα έβρισκα τελείως βαρετά και τα διάβαζα με το ζόρι, πολλές σχολές έχουν άχρηστα μαθήματα, μόνο και μόνο για να συμπληρώσουν πχ 45-50 μαθήματα, ιδίως στις θεωρητικές σχολές, υπάρχουν και τελείως άσχετα μαθήματα. Όσο για τους γονείς όντως είναι άστοχος ο χαρακτηρισμός. Όμως ο εξομ. μου βγάζει μια αλήθεια στα όσα λέει, υπάρχουν γονείς που ντε και καλά θέλουν τα παιδιά τους πτυχιούχους επειδή εκείνοι δε σπούδασαν κάτι. Είναι καταπιεστικό όλο αυτό και το καταλαβαίνω. Όπως και να έχει, εξομ. διάβασε να περάσεις τα τελευταία μαθήματα που χρωστάς και σκέψου σοβαρά τι θέλεις να κάνεις με τη ζωή σου, χωρίς κλάψα και μιζέρια όμως.