Καταρχάς μπράβο στο παλικάρι που έχει το κουράγιο και την ψυχική δύναμη για κάτι τέτοιο. Δυστυχώς όμως η προσωπική του ζωή θα είναι σε αναμονή μέχρι να απεβιώσει η μητέρα του. Εσύ το δέχεσαι και το σέβεσαι, είτε χωρίζεις αν δεν μπορείς να το διαχειριστείς. Κανείς δεν φταίει, ούτε εσύ, ούτε εκείνος. Απλά με τέτοια κατάσταση ή σχέση σας θα έχει περιορισμούς. Κρίμα πάντως νέο παιδί, αλλά δεν έχει και άλλη επιλογή.
Καταρχάς μπράβο στο παλικάρι που έχει το κουράγιο και την ψυχική δύναμη για κάτι τέτοιο.
Δυστυχώς όμως η προσωπική του ζωή θα είναι σε αναμονή μέχρι να απεβιώσει η μητέρα του.
Εσύ το δέχεσαι και το σέβεσαι, είτε χωρίζεις αν δεν μπορείς να το διαχειριστείς.
Κανείς δεν φταίει, ούτε εσύ, ούτε εκείνος. Απλά με τέτοια κατάσταση ή σχέση σας θα έχει περιορισμούς.
Κρίμα πάντως νέο παιδί, αλλά δεν έχει και άλλη επιλογή.