Πού πας και μπλέκεις? Μόνη σου το είπες. Γενικά, όταν ακούμε αυτή τη φωνή πχ 'πού έμπλεξα πάλι με τον...' ή 'πρέπει να έκανα βλακεία' ή 'δεν νιώθω πολύ ασφαλής εδώ', καλό είναι να την ακούμε γιατί σχεδόν πάντα είναι αλάνθαστη. Μην φτάσεις 40 για να καταλάβεις ότι δεν τραβάει. Συμβουλή: 1ον, σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση μην μπλέξεις με ψυχολόγο για ένα ζήτημα τόσο συνηθισμένο, αρχέγονο και διαχρονικό όσο η σχέση μητέρας-γιού, ειδικά όταν επί της ουσίας μένουν μαζί. Γιατί μαζί μένουν/μένετε. 2ον, του λες απλά και όμορφα: το νοικιάζεις, και βρίσκουμε σπίτι μόνοι μας, και το πληρώνετε μισό μισό. Οχι ότι θα σου πει 'ναι μωρό μου ουάου φύγαμε'. Απλά για να κόψεις κίνηση πώς θα το πάρει και αν θα τον ταρακουνήσει ώστε να βάλει όρια στη σχέση με τη μάνα του. Πάντως επειδή το έχω ζήσει το έργο, μόνο χειρότερο γίνεται. Εμπλεξες. Ειδικά αν το πάτε πιο σοβαρά, όχι επίσκεψη κάθε 3 και λίγο αλλά θα έρθει να μείνειστο δικό σας.
Πού πας και μπλέκεις? Μόνη σου το είπες. Γενικά, όταν ακούμε αυτή τη φωνή πχ 'πού έμπλεξα πάλι με τον...' ή 'πρέπει να έκανα βλακεία' ή 'δεν νιώθω πολύ ασφαλής εδώ', καλό είναι να την ακούμε γιατί σχεδόν πάντα είναι αλάνθαστη. Μην φτάσεις 40 για να καταλάβεις ότι δεν τραβάει. Συμβουλή: 1ον, σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση μην μπλέξεις με ψυχολόγο για ένα ζήτημα τόσο συνηθισμένο, αρχέγονο και διαχρονικό όσο η σχέση μητέρας-γιού, ειδικά όταν επί της ουσίας μένουν μαζί. Γιατί μαζί μένουν/μένετε. 2ον, του λες απλά και όμορφα: το νοικιάζεις, και βρίσκουμε σπίτι μόνοι μας, και το πληρώνετε μισό μισό. Οχι ότι θα σου πει 'ναι μωρό μου ουάου φύγαμε'. Απλά για να κόψεις κίνηση πώς θα το πάρει και αν θα τον ταρακουνήσει ώστε να βάλει όρια στη σχέση με τη μάνα του. Πάντως επειδή το έχω ζήσει το έργο, μόνο χειρότερο γίνεται. Εμπλεξες. Ειδικά αν το πάτε πιο σοβαρά, όχι επίσκεψη κάθε 3 και λίγο αλλά θα έρθει να μείνειστο δικό σας.