Τα κριτήρια εχουν μεγάλη επίδραση στο αποτέλεσμα. Ομως ο αριθμός των δημοσιεύσεων σε επιστημονικά περιοδικά, είναι δυσανάλογος για τους αμερικανούς επιστήμονες και τους ευρωπαίους ή ασιάτες΄, μιας και φαντάζομαι οτι η πλειονότητά τους ειναι αμερικάνικη (των περιοδικών), καθώς και του συστήματος "κατανομής" ερευνητικών θεμάτων απο εταιριες κλπ.για παράδειγμα είναι τυχαίο το οτι ξεχωρίζει η Σουηδία, απο ολα τα ευρωπαικα παν/μια οταν ενα απο τα κριτηρια είναι σε ποιο παν/μιο σπουδασαν οι νομπελίστες επιστήμονες; περα απο τα ακαδημαικά επιτεύγματα, θα μπορούσε να συνυπολογίσει και τη διασπορά των αποφοιτων στο οικονομικό περιβάλλον, και τις επιστήμες καθως και τα επιτευγματά τους (καινοτομίες κλπ).Η Ιαπωνία δηλαδή δεν εχει κορυφαία πανεπιστήμια; (Σε μια τετοια περίπτωση φαντάζομαι οτι τα ελληνικά παν/μια μπορεί να επιαναν ακόμα χειρότερες θέσεις αφου οι συνδετικοι κρίκοι ακαδημαικού και οικονομικου -κοινωνικού περιβάλλοντος είναι ανύπαρκτοι, και εφαρμογές των επιτευγματων ή της γνώσης που παράγεται στα παν/μια μας πρέπει πρώτα να εφαρμοστεί στο εξωτερικό και να την επανεισάγουμε εφηρμοσμένη πλέον αφου λείπουν πλέον οι εγχώριοι κρικοι απο τις αλυσιδες παραγωγής νεων συστημάτων..)Οσον αφορά την έρευνα πάντως δεν μπορω να μήν σκεφτώ οτι τα αμερικανικα παν/μια μιας και δεν είναι δημόσια, αποσκοπούν σε οικονομικό οφελος απο τέτοιου είδους μελέτες... Επειδη ομως λιγα αναφέρονται οσον αφορά την ερευνα αυτή, φαντάζομαι ομως οτι μια τέτοια μελέτη θα είναι οπωσδήποτε σοβαρά "μελετημένη", και ισως το μέγεθός των αμερικανικων αυτών ιδρυμάτων απο μόνο του προσελκύοντας περισσότερους καθώς και τους καλύτερους φοιτητές απο ολο τον κόσμο, μπορεί να αξιοποιήσει αυτή την κλίμακα. Μήπως και τα δικά μας παν/μια πρεπει να διδαχτουν κάτι απο τα πανεπιστήμια που λειτουργουν σαν επιχειρήσεις;