Η οικογένεια χρησιμοποιείται από τους συντηρητικούς ως εργαλείο για το ξερίζωμα άλλων, μη αρεστών σε αυτούς αξιών, όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ατομικές ελευθερίες. Τα γράφω αυτά γιατί ως πάγιο, όσο και λειψό επιχείρημα ενάντια στα ίσα δικαιώματα για τους ομοφυλόφιλους, παγίως ακούμε την αξία της οικογένειας. Η οικογένεια όμως κατέχει και μιά άλλη σπουδαία λειτουργία στην παραδοσιακή κοινωνία. Είναι το απόλυτο άλλοθι, ο καθαγιασμός και η προέκταση του ατομισμού. Αλλιώς είναι να τα τρώω εγώ, λέμε τώρα, με εραστές και αλλιώς αυτός ο κύριος για το παιδί του. Καθαγιάζεται, εν μέρει ηθικά στα μάτια της κοινωνίας, δυστυχώς... Μα, εδώ δε μιλάμε φαντάζομαι σε μια Ένωση ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων για το αν έβγαλε λεφτά έξω. Αλλά για το πώς προέκυψαν αυτά και αν φορολογήθηκαν ως όφειλαν. Το "αμάρτησα για το παιδί μου" λοιπόν, μπορεί να σταθεί μόνο σαν τίτλος παλιάς Ελληνικής ταινίας και εύχομαι περαστικά μας και να συνέλθουμε κάποτε.