Ας πούμε γενικά μιλώντας πως έχεις δίκιο και συμφωνώ. Δυο-τρία συγκεκριμένα πράγματα θα ήθελα να αναφέρω σχετικά με τα δικά σου λεγόμενα, Rocker. Πρώτον γράφεις το εξής: ''Για γενικό κανόνα όπως τον θέτεις πες να συμφωνήσω · από πού και ως πού όμως συμπεραίνεις ότι για την συγκεκριμένη εξομολογούμενη ήταν τα μοναδικά στοιχεία που την έκαναν να συνάψει σχέση μαζί του και να τον αγαπήσει ; '' Από τη στιγμή που γράφεις πως συμφωνείς με τον γενικό κανόνα που λέω, μετά αναρωτιέσαι πώς ξέρω ότι αυτό ώθησε τη συγκεκριμένη εξομολογούμενη να συνάψει σχέση μαζί του. Μα και η συγκεκριμένη εξομολογούμενη στον γενικό κανόνα ανήκει (με τον οποίο γενικό κανόνα λες ότι συμφωνείς). Φυσικά και αυτά τα στοιχεία που αναφέρω, το γόητρο δηλαδή, ώθησε την εξομολογούμενη να κάνει σχέση μαζί του γιατί αυτό συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις. Δεν γνωρίζεις τον χαρακτήρα του άλλου στην αρχή, αυτός αποκαλύπτεται με τον καιρό. Βλέπουν μια ωραία εικόνα, οικονομική και επαγγελματική επιτυχία, ότι αρέσει και στις άλλες και λειτουργεί θετικά αυτό (είναι αφροδισιακό) στο να προχωρήσουν και να συνάψουν σχέση με έναν σκάρτο χαρακτήρα. Το αν από συμπεριφορά ''βγαίνει μάπα το καρπούζι'' (που λέει και η λαϊκή έκφραση) στο μέλλον και σταματούν κάποτε μετά από πολύ καιρό να δέχονται να τους επιβάλλεται, αυτό είναι άλλο θέμα. Στην αρχή όμως της γνωριμίας και της συμφωνίας για σύναψη σχέσης, αυτό συμβαίνει. Δεν ξέρεις τον χαρακτήρα του άλλου. Βλέπεις έναν επιτυχημένο επαγγελματικά, γοητευτικό, με πέραση και στις άλλες και γοητεύεσαι και συμφωνείς στη σύναψη σχέσης. Αυτό συμβαίνει εννιά στις δέκα φορές. Ας είμαστε ρεαλιστές, μην κοροϊδευόμαστε. Μπράβο για την επιτυχία σου και το μέλι που έχεις, αλλά το να μου φλεξάρεις τις δικές σου τις σχέσεις και τα one night stands ως παράδειγμα, δεν ''κάνει σμπαράλια τη θεωριούλα μου'' όπως χαρακτηριστικά μου το γράφεις στο σχόλιό σου από πάνω. Οι εξαιρέσεις υπάρχουν επειδή υπάρχουν οι κανόνες και συνήθως λειτουργούν για να τους επιβεβαιώνουν, έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Δεν θα δει ποτέ κάποιος π.χ. έναν καράφλα, με γυαλιά, φτωχό και με διάφορα άλλα χαρακτηριστικά και θα τρέξει προς τα εκεί να συνάψει σχέση, ούτε καν γνωριμία δεν θα παίξει. Και όχι, δεν είναι θέμα αυτοπεποίθησης, μη μου το πας προς τα εκεί, είναι θέμα ανθρώπινης φύσης και τι θεωρείται ερωτεύσιμος άνθρωπος και τι όχι. Το νούμερο ένα κριτήριο στον έρωτα είναι το γόητρο. Δεν αλλάζει αυτό, και μέσα σε αυτό υπάρχουν και αντικειμενικά στοιχεία, πώς να το κάνουμε; Δεύτερον γράφεις το εξής: '' Όπως όμως διαβασες, έμεινε 4 μήνες χωρίς σχέση και ξαναπήγε κάτω από το σπίτι της "κλαίγοντας να τα ξαναβρούνε"... αυτό το παραβλέπεις.'' Σε αυτούς τους τέσσερις μήνες που έμεινε χωρίς σχέση, λες να έμεινε χωρίς ερωτική-σεξουαλική ζωή; Απάντηση: Με τίποτα δεν συμβαίνει αυτό και μάλιστα σε ανθρώπους που έχουν το γόητρο. Απλώς είχε κολλήσει μαζί της, ίσως να γούσταρε να συνεχίσει να την εξουσιάζει. Τρίτον γράφεις το εξής: ''Τώρα, για το αν εσύ μέσα σου δε νοιώθεις ανταγωνιστικός σε αυτό το κομμάτι και γι' αυτό έχεις μάθει να το αποδίδεις σε αυτές τις δύο αιτίες, δε μπορώ να κάνω κάτι.'' Χρησιμοποίησες το κατάλληλο επίθετο. Ανταγωνιστικός. Ανταγωνιστικός απέναντι σε τι; Σε ποιόν; Απέναντι στον πλούσιο, όμορφο, που έχει πέραση στους άλλους και επαγγελματική επιτυχία, πώς να νιώσω ανταγωνιστικός; Και θα έπρεπε να νιώθω ανταγωνιστικός; Θα έπρεπε να ανταγωνίζομαι; Αφού όλοι λένε ότι στον έρωτα και στις σχέσεις γενικότερα, είτε στις φιλίες είτε στον έρωτα, δεν πρέπει να είσαι ανταγωνιστικός, να μην υπάρχει ανταγωνισμός αλλά συναγωνισμός. Έτσι δε λένε όλοι οι κούφιοι συμβουλάτορες γύρω μας; Ότι στις σχέσεις παίζει πρώτο ρόλο η καλή συμπεριφορά, η ευγένεια, ο καλός χαρακτήρας και μετά όλα τα άλλα; Πράγματα που δεν ισχύουν δηλαδή εκεί έξω. Ελάχιστες εξαιρέσεις υπάρχουν σε αυτό που λέω. Ναι δε νιώθω ανταγωνιστικός σε αυτό το κομμάτι, ακριβώς όπως μου το γράφεις. Γιατί η ευγένεια και η καλή συμπεριφορά και το νοιάξιμο πετάγεται στον κάλαθο των αχρήστων σε αυτό τον κόσμο. Σημασία έχει η εξωτερική εμφάνιση, τα φράγκα και η πέραση στους άλλους. Παντού ισχύει αυτό και κυρίως στον ερωτικό τομέα που είναι το νούμερο ένα που μετράει. Τέλος , αντιπαθώ το χολυγουντιανό σινεμά (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) μιας και αναφέρθηκες σε αυτό και όχι δεν πιστεύω στα δίπολα των χολιγουντιανών παραγωγών. Αυτό βρήκες ως λύση να μου προτείνεις εσύ, να μην βλέπω χολιγουντιανές παραγωγές. Πλάκα έχει έτσι όπως το θέτεις ενώ κατά βάθος όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Η λύση σου για να σταματήσω να μη νιώθω ανταγωνιστικός σε αυτό το κομμάτι μέσα μου είναι να μην βλέπω χολυγουντιανές παραγωγές γιατί πιστεύω ό,τι βλέπω στο σινεμά, αυτό μου λες. Λες και δε βλέπω τι συμβαίνει γύρω μου, τι συμφέρον υπάρχει και τι γίνεται, λες και χρειάζεται να σταματήσω να πιστεύω στα ψέματα του σινεμά, ότι αυτή είναι η λύση. Ακόμα και οι άνθρωποι εκεί έξω με την πιο καγκούρικη συμπεριφορά, με φράγκα και επιτυχίες, το παραδέχονται, σου λένε ''φίλε είμαι κάγκουρας, ζω έτσι, τα πάντα για το κέρδος, κοιτάζω την εικόνα μου , είμαι επιτυχημένος και αυτό αποδίδει, αν μπορείς κάντο κι εσύ''. Δεν συμβουλεύουν τους άλλους να μην πιστεύουν στα ψέματα του σινεμά γιατί όλα είναι ωραία εκεί έξω και το μόνο που χρειάζεται είναι αυτοπεποίθηση και διάφορα τέτοια. Κι ειδικά στον έρωτα το νούμερο ένα πράγμα που ισχύει είναι το γόητρο. Όπως και σε άλλους τομείς της ζωής αλλά ειδικά σε αυτόν είναι η αρχή των πάντων. Αλλιώς για ποιό λόγο υπάρχει ανταγωνιστικότητα (μου έγραψες κι εσύ ότι αν μέσα μου δε νιώθω ανταγωνιστικός σε αυτό το κομμάτι, δεν μπορείς να κάνεις κάτι, έτσι δεν μου έγραψες;) ενώ όλοι τάχα αναζητούν τον καλό χαρακτήρα και την καλή συμπεριφορά και την ευγένεια κι άλλα τέτοια φούμαρα που τίποτα από αυτά δεν ισχύει; Ναι το ξαναλέω με εξαιρέσεις, υπάρχουν και εξαιρέσεις, μην μου ξαναφλεξάρεις τις δικές σου σχέσεις και επιτυχίες, μπράβο σου και συγχαρητήρια γι' αυτές. Εγώ λέω τι ισχύει γενικά. Αν θες να μου απαντήσεις κάτι σοβαρά πάνω στα τεκμηριωμένα μου επιχειρήματα, με χαρά να το ακούσω μιας και μου το προσωποποίησες τόσο με το σχόλιό σου. Μη μου πεις για τα δικά σου βιώματα που είναι ωραία ή για τις υποτιθέμενες θεωριούλες μου γιατί δεν λέω θεωριούλες. Λέω την ωμή αλήθεια για το τι ισχύει, ποιός είναι ο κανόνας.
Ας πούμε γενικά μιλώντας πως έχεις δίκιο και συμφωνώ.
Δυο-τρία συγκεκριμένα πράγματα θα ήθελα να αναφέρω σχετικά με τα δικά σου λεγόμενα, Rocker.
Πρώτον γράφεις το εξής: ''Για γενικό κανόνα όπως τον θέτεις πες να συμφωνήσω · από πού και ως πού όμως συμπεραίνεις ότι για την συγκεκριμένη εξομολογούμενη ήταν τα μοναδικά στοιχεία που την έκαναν να συνάψει σχέση μαζί του και να τον αγαπήσει ; ''
Από τη στιγμή που γράφεις πως συμφωνείς με τον γενικό κανόνα που λέω, μετά αναρωτιέσαι πώς ξέρω ότι αυτό ώθησε τη συγκεκριμένη εξομολογούμενη να συνάψει σχέση μαζί του.
Μα και η συγκεκριμένη εξομολογούμενη στον γενικό κανόνα ανήκει (με τον οποίο γενικό κανόνα λες ότι συμφωνείς).
Φυσικά και αυτά τα στοιχεία που αναφέρω, το γόητρο δηλαδή, ώθησε την εξομολογούμενη να κάνει σχέση μαζί του γιατί αυτό συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις.
Δεν γνωρίζεις τον χαρακτήρα του άλλου στην αρχή, αυτός αποκαλύπτεται με τον καιρό.
Βλέπουν μια ωραία εικόνα, οικονομική και επαγγελματική επιτυχία, ότι αρέσει και στις άλλες και λειτουργεί θετικά αυτό (είναι αφροδισιακό) στο να προχωρήσουν και να συνάψουν σχέση με έναν σκάρτο χαρακτήρα.
Το αν από συμπεριφορά ''βγαίνει μάπα το καρπούζι'' (που λέει και η λαϊκή έκφραση) στο μέλλον και σταματούν κάποτε μετά από πολύ καιρό να δέχονται να τους επιβάλλεται, αυτό είναι άλλο θέμα.
Στην αρχή όμως της γνωριμίας και της συμφωνίας για σύναψη σχέσης, αυτό συμβαίνει.
Δεν ξέρεις τον χαρακτήρα του άλλου.
Βλέπεις έναν επιτυχημένο επαγγελματικά, γοητευτικό, με πέραση και στις άλλες και γοητεύεσαι και συμφωνείς στη σύναψη σχέσης.
Αυτό συμβαίνει εννιά στις δέκα φορές.
Ας είμαστε ρεαλιστές, μην κοροϊδευόμαστε.
Μπράβο για την επιτυχία σου και το μέλι που έχεις, αλλά το να μου φλεξάρεις τις δικές σου τις σχέσεις και τα one night stands ως παράδειγμα, δεν ''κάνει σμπαράλια τη θεωριούλα μου'' όπως χαρακτηριστικά μου το γράφεις στο σχόλιό σου από πάνω.
Οι εξαιρέσεις υπάρχουν επειδή υπάρχουν οι κανόνες και συνήθως λειτουργούν για να τους επιβεβαιώνουν, έτσι λειτουργεί ο κόσμος.
Δεν θα δει ποτέ κάποιος π.χ. έναν καράφλα, με γυαλιά, φτωχό και με διάφορα άλλα χαρακτηριστικά και θα τρέξει προς τα εκεί να συνάψει σχέση, ούτε καν γνωριμία δεν θα παίξει.
Και όχι, δεν είναι θέμα αυτοπεποίθησης, μη μου το πας προς τα εκεί, είναι θέμα ανθρώπινης φύσης και τι θεωρείται ερωτεύσιμος άνθρωπος και τι όχι.
Το νούμερο ένα κριτήριο στον έρωτα είναι το γόητρο.
Δεν αλλάζει αυτό, και μέσα σε αυτό υπάρχουν και αντικειμενικά στοιχεία, πώς να το κάνουμε;
Δεύτερον γράφεις το εξής: '' Όπως όμως διαβασες, έμεινε 4 μήνες χωρίς σχέση και ξαναπήγε κάτω από το σπίτι της "κλαίγοντας να τα ξαναβρούνε"... αυτό το παραβλέπεις.''
Σε αυτούς τους τέσσερις μήνες που έμεινε χωρίς σχέση, λες να έμεινε χωρίς ερωτική-σεξουαλική ζωή;
Απάντηση: Με τίποτα δεν συμβαίνει αυτό και μάλιστα σε ανθρώπους που έχουν το γόητρο.
Απλώς είχε κολλήσει μαζί της, ίσως να γούσταρε να συνεχίσει να την εξουσιάζει.
Τρίτον γράφεις το εξής: ''Τώρα, για το αν εσύ μέσα σου δε νοιώθεις ανταγωνιστικός σε αυτό το κομμάτι και γι' αυτό έχεις μάθει να το αποδίδεις σε αυτές τις δύο αιτίες, δε μπορώ να κάνω κάτι.''
Χρησιμοποίησες το κατάλληλο επίθετο. Ανταγωνιστικός.
Ανταγωνιστικός απέναντι σε τι; Σε ποιόν;
Απέναντι στον πλούσιο, όμορφο, που έχει πέραση στους άλλους και επαγγελματική επιτυχία, πώς να νιώσω ανταγωνιστικός;
Και θα έπρεπε να νιώθω ανταγωνιστικός; Θα έπρεπε να ανταγωνίζομαι;
Αφού όλοι λένε ότι στον έρωτα και στις σχέσεις γενικότερα, είτε στις φιλίες είτε στον έρωτα, δεν πρέπει να είσαι ανταγωνιστικός, να μην υπάρχει ανταγωνισμός αλλά συναγωνισμός.
Έτσι δε λένε όλοι οι κούφιοι συμβουλάτορες γύρω μας;
Ότι στις σχέσεις παίζει πρώτο ρόλο η καλή συμπεριφορά, η ευγένεια, ο καλός χαρακτήρας και μετά όλα τα άλλα;
Πράγματα που δεν ισχύουν δηλαδή εκεί έξω.
Ελάχιστες εξαιρέσεις υπάρχουν σε αυτό που λέω.
Ναι δε νιώθω ανταγωνιστικός σε αυτό το κομμάτι, ακριβώς όπως μου το γράφεις.
Γιατί η ευγένεια και η καλή συμπεριφορά και το νοιάξιμο πετάγεται στον κάλαθο των αχρήστων σε αυτό τον κόσμο.
Σημασία έχει η εξωτερική εμφάνιση, τα φράγκα και η πέραση στους άλλους.
Παντού ισχύει αυτό και κυρίως στον ερωτικό τομέα που είναι το νούμερο ένα που μετράει.
Τέλος , αντιπαθώ το χολυγουντιανό σινεμά (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) μιας και αναφέρθηκες σε αυτό και όχι δεν πιστεύω στα δίπολα των χολιγουντιανών παραγωγών.
Αυτό βρήκες ως λύση να μου προτείνεις εσύ, να μην βλέπω χολιγουντιανές παραγωγές.
Πλάκα έχει έτσι όπως το θέτεις ενώ κατά βάθος όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει γύρω μας.
Η λύση σου για να σταματήσω να μη νιώθω ανταγωνιστικός σε αυτό το κομμάτι μέσα μου είναι να μην βλέπω χολυγουντιανές παραγωγές γιατί πιστεύω ό,τι βλέπω στο σινεμά, αυτό μου λες.
Λες και δε βλέπω τι συμβαίνει γύρω μου, τι συμφέρον υπάρχει και τι γίνεται, λες και χρειάζεται να σταματήσω να πιστεύω στα ψέματα του σινεμά, ότι αυτή είναι η λύση.
Ακόμα και οι άνθρωποι εκεί έξω με την πιο καγκούρικη συμπεριφορά, με φράγκα και επιτυχίες, το παραδέχονται, σου λένε ''φίλε είμαι κάγκουρας, ζω έτσι, τα πάντα για το κέρδος, κοιτάζω την εικόνα μου , είμαι επιτυχημένος και αυτό αποδίδει, αν μπορείς κάντο κι εσύ''.
Δεν συμβουλεύουν τους άλλους να μην πιστεύουν στα ψέματα του σινεμά γιατί όλα είναι ωραία εκεί έξω και το μόνο που χρειάζεται είναι αυτοπεποίθηση και διάφορα τέτοια.
Κι ειδικά στον έρωτα το νούμερο ένα πράγμα που ισχύει είναι το γόητρο.
Όπως και σε άλλους τομείς της ζωής αλλά ειδικά σε αυτόν είναι η αρχή των πάντων.
Αλλιώς για ποιό λόγο υπάρχει ανταγωνιστικότητα (μου έγραψες κι εσύ ότι αν μέσα μου δε νιώθω ανταγωνιστικός σε αυτό το κομμάτι, δεν μπορείς να κάνεις κάτι, έτσι δεν μου έγραψες;) ενώ όλοι τάχα αναζητούν τον καλό χαρακτήρα και την καλή συμπεριφορά και την ευγένεια κι άλλα τέτοια φούμαρα που τίποτα από αυτά δεν ισχύει;
Ναι το ξαναλέω με εξαιρέσεις, υπάρχουν και εξαιρέσεις, μην μου ξαναφλεξάρεις τις δικές σου σχέσεις και επιτυχίες, μπράβο σου και συγχαρητήρια γι' αυτές.
Εγώ λέω τι ισχύει γενικά.
Αν θες να μου απαντήσεις κάτι σοβαρά πάνω στα τεκμηριωμένα μου επιχειρήματα, με χαρά να το ακούσω μιας και μου το προσωποποίησες τόσο με το σχόλιό σου.
Μη μου πεις για τα δικά σου βιώματα που είναι ωραία ή για τις υποτιθέμενες θεωριούλες μου γιατί δεν λέω θεωριούλες.
Λέω την ωμή αλήθεια για το τι ισχύει, ποιός είναι ο κανόνας.