Σχεδόν όλοι οι γονείς αγαπάνε παρα πολύ τα παιδιά τους και είναι κατι φυσικο δεν σου κάνουν χάρη, έχουν ηδη παρει παρα πολλα με το να είναι γονείς σου.Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό,οτι οι γονείς απο τη πρώτη μερα που χαρη σ εσένα γίνονται γονείς, εκτός απο αυτη την ιδιότητα παίρνουν πολλα απο τη σχέση αυτη. Θελω να πω μην στο παρουσιάζουν ως μονοπλευρη σχεση και οτι εκείνοι σου έχουν δώσει τα πάντα και εσυ τίποτα. Είναι υποχρέωση τους, από τη στιγμή που πήραν την απόφαση να σε φερουν στη ζωή, είναι υποχρεωμένοι να σε φροντίζουν και να αναλάβουν την ανατροφή σου και να σου προσφέρουν την αγάπη τους που θα πρέπει να είναι ανιδιοτελής. Έπειτα αυτο που συμβαίνει εδώ είναι πως οι γονείς σου δυστυχώς δεν φρόντισαν να αποκτήσουν μια ζωή στην οποία θα κάνουν πράγματα στην καθημερινότητά απο τα οποια θα παίρνουν χαρα και ικανοποίηση. Σε εβαλαν στο κέντρο της ζωης τους, ως το μοναδικό νόημα ύπαρξης τους και μοναδική ασχολία που τους φέρνει χαρα. Αυτό προφανώς είναι παρα πολύ άδικο για σένα και μεγάλο βαρος και εγωιστικό. Προσπαθούν στην ουσια να ζουν μέσω εσενα. Δεν σέβονται την ατομικότητα σου, οτι δεν είσαι αντικείμενο που τους ανήκει, αλλα ανεξάρτητος ανθρώπος και στην ουσία σου καταστρέφουν τη ζωή. Επίσης είναι πολυ σκληρο να σε εμποδίζουν όταν προσπαθείς να ανεξάρτητοποιηθεις, κατι που ειναι φυσιολογικό και απαραίτητο. Μιλάμε για την πορεία ανάπτυξης του ανθρώπου για μια υγιή ψυχοσύνθεση. Με πονάει να μαθαίνω για τετοιες περίπτωσεις. Μου θυμίζει τη σχέση μου, τον οποίο αγαπούσα παρα πολύ αλλα με έπνιγαν οι χειριστικοί, ανακατώστρες και χωρίς δικη τους ζωή γονείς του, εκατο τηλέφωνα και σαν μπαμπουλες απο πανω του. Του φεροντουσαν λες και είναι ανίκανος να μείνει μόνος και γενικά ηταν πολυ παρεμβατικοί και ο πρωην μου δεν καταφερε να βάλει τα ορια του, ηταν εντελώς ευνουχισμενος. Να ξερεις καθε ωριμανση, εξελιξη, επανάσταση πες το οπως θες.. πονάει.Εισαι ηδη αρκετά μεγαλος, παρε το κουράγιο και κάνε την επανάσταση σου . Μην περιμένεις ότι θα είναι εύκολο ναι θα νιώθεις ενοχές και θα πιστεύεις ότι έχεις άδικο γιατί έτσι έχουν μάθει να σε χειρίζονται επί 30 χρόνια. Το καταλαβαίνω ότι είναι οι γονείς σου αλλά όταν οι γονείς σου δεν καταλαβαίνουν ότι σε καταστρέφουν είναι δική σου πλέον ευθύνη να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου..όσο κλισε και να ακούγεται αυτό που λεω. Βγες στον κόσμο ναι κάνε τα λάθη σου κάνε σχεση με κοπελες που "δεν είναι για σενα" , κανε σχέσεις καλες, κακες,ανουσιες.. είναι δικαίωμα σου να χτίσεις τον εαυτό σου μεσα απο τις εμπειρίες σου και δικα σου λάθη και μη. Βρες δουλειά που θες εσυ να κάνεις και σιγά-σιγά θα αρχίσεις να χτίζεις μία δική σου προσωπικότητα, δικό σου κόσμο θα μαθεις από τις δικές σου εμπειρίες. Δεν είναι δυνατόν να ζεις σε αποστειρωμένη φούσκα την οποία διακοσμουν οπως επιθυμούν οι γονείς σου. Και για αυτους θα είναι δυσκολο..ναι ποιος είπε οτι το να είσαι γονιός είναι εύκολο. Έχει τα ωραια του και τα δυσκολα του (σταδια ανάπτυξης του ανθρώπου σε κάποιους τομείς) . Μην φοβάσε οτι θα πάθουν κατι. ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΘΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ, είναι τρόπος να σε ελέγχουν. Ας γίνουν πιο δυνατοι ανθρωποι και σου λύσουν λιγο το λουρι. Σου εύχομαι να τα καταφέρεις.

Σχολιάζει ο/η
Scroll to top icon