Έμη, ανατρίχιασα στο τέλος πολύ όμως! Θυμάμαι όταν ήμουν πρώτη δημοτικού το 1991 κατέβαινα κάθε μέρα στην πλατεία Ομονοίας με τον παππού...ΜΙΝΙΟΝ, King Minos, Άστυ...μου έδειχνε τα δύο αυτά ξενοδοχεία που εργαζόταν σαν λογιστής πριν βγει στη σύνταξη και εγώ κοιτούσα σαν αποχαυνομένος εκτός από αυτά, τις γιγαντο ταμπέλες/διαφημίσεις...SHARP, JVC, Interamerican, ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ, κίνηση όσο δε πάει γύρω-γύρω αυτοκίνητα και πεζοί ένα και στη μέση ο Δρομέας να μου κάνει εντύπωση ως το...8ο θαύμα του κόσμου στα παιδικα μου μάτια...Σαν επίλογο να σημειώσω πως θυμάμαι περισσότερο κοινωνικότητα από τους ανθρώπους, ίσως να ήταν η ιδέα μου, επειδή ημουν παιδί...ίσως πάλι τα 28 χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, να έχουν κάνει τη διαφορά!