Φυσικά είναι δικαίωμα καθενός να κάνει ό,τι θεωρεί καλύτερο για τον εαυτό του και την οικογένεια του (αν έχει) και λόγος δεν πέφτει σε κανέναν. Και καλά να είναι όσοι φύγανε, όσοι φεύγουνε και όσοι μένουμε.Αλλά θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο, να πω μια σκέψη που είχα πάντα και για όσους έφυγαν επί επταετίας και επανήλθαν ως σωτήρες στη χώρα, όταν πέρασαν τα ζόρια. Το "κάποια στιγμή θα επιστρέψω" γεννάει στο μυαλό μου την εξής συνέχεια "όταν η αγελάδα θα ξανακατεβάσει γάλα". Βέβαια, τότε πάλι τέτοιους ανθρώπους θα τους καλωσορίσουμε σαν κάτι μοναδικό και υπέροχο που μας καταδέχτηκε και ήρθε πάλι να μας δώσει - δεν ξέρω τι. Αυτούς που μένουνε εδώ και κοπανιούνται και χτυπιούνται από επιλογή, δεν τους αναφέρει κανείς, δεν τους θεωρούμε σημαντικούς.