Να μην λέμε και ξαναλέμε τα ίδια. Χωρίς τη διαγραφή χρέους, την "ανοχή" των δυτικών (μέσω αγορών γερμανικών προϊόντων), τις διευκολύνσιες των τραπεζών και τον πακτωλόεπενδύδεων από μεγάλους κεφαλαιούχους, η Γερμανία θα εξελισσόταν σε μια σχεδόν κτηνοτροφική οικονομία και σήμερα θα ήταν κάτι σα τη Σλοβακία. ο "Γάμος της Μαρίας Μπράουν" του Φασμπίντερ και το "1,2,3" του Μπίλυ ΟΥάιλντερ λένε πολλά περισσότερα για το Γερμανικό θαύμα. Φυσικά υπήρχε ο "εξ ανατολών" κίνδυνος και μια αδύναμη Γερμανία, ειδικά τα χρόια των 50s θα ήτα μεγάλο αγκάθι για το "δυτικό μπλοκ". Η ιστορία του προσφάτως αποβιώσαντος ιδρυτού της Media Markt είναιεπίσης αποκαλυπτική. Προσωπικά, πέρα από τα χρήματα, μια χαρά θα μου ερχόταν να μας επέστρεφαν τα ελληνικά καλούδια από το μουσείο της Περγάμου (και τα αντίστοιχα στους Τούρκους), λεηλατημένα ως επί το πλείστον επί ΒΠΠ, όχι για τίποτ' άλλο, έτσι, ως αναγνώριση του πλιατσικου.