@remazΣτο νοσοκομεία το νοσηλευτικό προσωπικό δεν αρκεί. Ενώ προ αμνημονεύτων χρόνων απαγορεύονταν η παρουσία συγγενών μέσα στην κλινική από το απόγευμα και μετά, σήμερα, με δύο και πολλές φορές μία νοσοκόμα το βράδυ με 50 ασθενείς, γίνεται χρήση των υπηρεσιών των συγγενών, που κάνουν ουσιαστικά ένα μέρος της νοσηλευτικής δουλειας. Άλλο παράδειγμα. Νέοι συχνά με οικογένεια, στηρίζονται στους γονείς τους για να επιβιώσουν, ενώ πρώτα τα κατάφερναν. Αλλιώς θα είχαν μείνει στο δρόμο. Η πολιτεία αποσύρεται πλήρως από κάθε πολιτική πρόνοιας και αυτό δε φαίνεται σε όλη την τραγική του διάσταση, γιατί στηρίζεται στην οικογένεια. Τα παιδιά, που τα κρατούν οι γονείς των γονιών και περνούν τη δεύτερή τους νιότη κλπ.Δεν είναι κακό αυτό, αλλά πρέπει να δούμε και τα αρνητικά. Πρώτον, όποιος δεν έχει πρόσβαση στα οφελήματα αυτού του είδους, έχει κακή σχέση με την οικογένεια κλπ, δε βρίσκει εκεί έξω κάποιες δομές πρόνοιας. Επίσης, αλληλένδετο θα έλεγα, μόνο όποιος κινείται σαν τις φατρίες ομαδόν μέσα στην οικογένεια, ψηφίζει το ίδιο κόμμα, τους ίδιους βουλευτές, έχει πρόσβαση στα "αγαθά" της πελατειακής σχέσης. Γι΄αυτό είπα ότι η παραδοσιακή οικογένεια είναι η μήτρα του πελατειακού κράτους.