αγνωστε zoetic,η δικια μου θεωρια για το ειδος που περιγραφεις μοιαζει πολυ με την δικη σου αλλα έχει ενα τουίστ.Ειδικα το παραδειγμα που αναφερεις (Βαν Γκογκ), με διευκολυνει να στην παρουσιασω.Ξεχωριζοντας το τι θεωρουμε VIP γιατι αλλο Bαν Γκογκ και αλλο κοσμικος στην Αθηνα του 2013, θεωρω οτι ειδικα για να μεγαλουργησεις σε οποινδηποτε τομεα, (τεχνες, αθλητισμό, επιστήμες, κλπ), πρεπει να έχεις αυτό το "ψώνιο" του να θέλεις να ξεχωρίζεις και να αρεσεις.Για καθε Βαν Γκογκ, Αϊνσταϊν, Αδερφους Ράϊτ, Μπριζιτ Μπαρντοτ κλπ, είμαι σίγουρος οτι υπηρξαν εκατονταδες άλλοι με τις ίδιες ή και καλυτερες ιδέες και ικανοτητες, αλλά πιο αδύναμοι, με πιο ταπεινο χαρακτήρα, και διαθεση για παραμονη στην αφανεια.Ο Χαρρυ Τρουμαν ειπε καποτε: it is amazing what you can accomplish if you dont care who gets the credit.Εαν απλα εννοεις τους κοσμικους του "τιποτα" θα συμφωνησω, αλλα απλα δεν με νοιάζει...φιλικα ενας αγνωστος σχολιαστης