Αυτού του είδους η βοήθεια πρέπει να γίνεται απλά και πάνω από όλα αθόρυβα. Το να μένεις στον δρόμο είναι από μόνο του κάτι δύσκολο. Το να είμαι άστεγος, να μου προσφέρει κάποιος φαγητό και δέκα μέτρα πιο δίπλα πέντε 30άρηδες των εξακοσίων ευρώ -με γεμέτα στόματα- να χτυπάνε παλαμάκια γιατί κάποιος με "έσωσε" από την πείνα, νομίζω δεν μπορώ να διανοηθώ πόσο πολύ μπορεί να ισοπεδώσει την αξιοπρέπεια μου...