κάθε φορά που διαβάζω τα σχόλια,πιστεύω όλο και πιο πολύ ότι σε μια μεγάλη κοινωνική αναταραχή, δύσκολα θα ξεφύγει ο ένας από τα χέρια του άλλου. Έτσι μπορούμε να συμπεράνουμε ότι δεν υπάρχει στον τόπο μας κοινωνική συνείδηση. Και όχι με την έννοια της συμπόνιας ή της φιλανθρωπίας, γιατί ειδικά η δεύτερη με βρίσκει κάθετα αντίθετο. Διότι σε μιαν ευνομούμενη χώρα θα έπρεπε να υπάρχει "κοινωνική πρόνοια" κι όχι φιλάνθρωπες κυρίες και συσσίτια, ούτε υπερφίαλοι για τους οποίους η ιδιωτική πρόθεση πρέπει να είναι και δημόσια πρακτική.Όσο για τους τριαντάρηδες με τις μεταμεσονύχτιες ανησυχίες παντώς είδους, την κυρία που είτε είναι βιζιτού είτε οτιδήποτε άλλο και για το ζευγάρι αστέγων δεν έχω προσθέσω κάτι. Ο καθένας το βλέπει (ή δεν το βλέπει) από την δική του θέση, έχοντας τα δικά του βιώματα και την δική του καλλιέργεια.