Δεν μιλάμε για τέχνη εδώ. Μιλάμε για την ξιπασιά ενός τμήματος της ελίτ που ονειρεύεται Νέες Υόρκες και Λονδίνα στην Αθήνα χωρίς να έχει τα φόντα για κάτι τέτοιο. Ξιπασιά που ανήκει στην προ της κρίσης εποχή, αλλά τη στηλιτεύουμε μόνο όταν εκφράζεται με τη μορφή γαρίφαλα-και-σαμπάνιες-στον-Ρέμο (γιατί είναι οκ να χλευάζουμε οτιδήποτε μαζικό). Νά ναι καλά τα δίπατα στην Πλάκα, τα σικάτα διαμερίσματα στο Μετς και τα διάφορα λοφτ γύρω από την Πειραιώς και ποιος νοιάζεται για τις πραγματικές ανάγκες του Νέου Κόσμου με τις ταλαίπωρες μικροαστικές πολυκατοικίες και τις εργατικές κατοικίες που φιλοξενούν μετανάστες από την Ασία.Αν θέλουμε να μιλήσουμε για το κύκλωμα της διεθνούς τέχνης θα πρέπει να μιλήσουμε και για το ποιος επωφελείται από τους τζίρους της αλλά και από το τεράστιο συμβολικό κεφάλαιο που αυτή διακινεί.