Είμαι από τους λίγους τυχερούς που παρακολούθησαν την ταινία στο Φεστβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης!!! Ισως να πρόκειται για την πιο ξεκαρδιστική ταινία!!!Όλη οι θεατές γελούσαμε με την ψυχή μας και περάσαμε καταπληκτικά!!Μέχρι και ο αείμνηστος Δαλιανίδης που καθόταν δίπλα μας γέλασε πάρα πολύ!! Η αλήθεια είναι οτι ο Κύριος Ανδρέου που ήταν στην αίθουσα δεν ευχαριστήθηκε και τόσο το γέλιο μας.....Δεν σχολιάσατε όμως την καλύτερη σκηνή: Προς το τέλος εκεί που η Νίνα Λοτσάρη πυροβολεί τον Σπαντίδα, γυρίζει σπίτι της και αποφασίζει να πάρει τον πυροβολημένο (κυριολεκτικά και όχι μεταφορικά) τηλέφωνο για να του πει οτι μετάνοιωσε.... Και το καλύτερο: Ο πυροβολημένος σέρνεται στο πάτωμα και σηκώνει το τηλέφωνο!!! Μια ωδή στην αισιοδοξία και την μεγαλοφροσύνη!!!! Πραγματικά μου θυμίσατε ένα πολύ όμορφο βράδυ!!!