Δεν ξέρω βρε παιδιά, αλλά όσο ποιοτικές και να είναι οι σημερινές παιδικές σειρές, νομίζω ότι οι παλιές περνούσαν πολυεπίπεδα μηνύματα. Δηλαδή μιλάμε για τη Φρουτοπία που αναφέρεται σε μια κοινωνία όπου υπάρχει εκπληκτική διαφορετικότητα ανάμεσα στα φρούτα, υπάρχουν πολιτικά συμφέροντα, υπήρχε καθεστώς που έπεσε και τα φρούτα προσπαθούν να διαχειριστούν την ελευθερία τους και όλα αυτά ταυτόχρονα με υπέροχα λογοπαίγνια που διδάσκουν στα παιδιά ότι η γλώσσα μας είναι κάτι δημιουργικό και ζωντανό. Δε μιλάω για το ιστορικό περιεχόμενο του Θησαυρού της Βαγίας κ του Κήπου με τ'Αγάλματα γιατί θα κουράσω. Απλά βλέπω στις σημερινές σειρές έναν εντελώς απλοϊκό διαχωρισμό τύπου καλό-κακό, άσπρο-μαύρο και όλα να κινούνται γύρω από αυτόν τον άξονα και αναρωτιέμαι... πού πάμε;;;Συγνώμη για την πολυλογία και ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για το άρθρο Άρη...