δεν θέλω να σας το χαλάσω μερικών εδώ που σχολιάζετε, αλλά όπως ήδη ειπώθηκε κι από την Anais, είμαστε δυστυχώς αρκετά μίζερος λαός (πλην φωτεινών εξαιρέσεων), και παρά τον όμορφο καιρό και τη χώρα μας που ήταν πάντα όμορφη αλλά που με τη δική μας αδιαφορία αφήνουμε να καταστρέφεται καθημερινά. Τυχαίνει να ζω στο εξωτερικό. Οι λιγοστοί έλληνες που γνωρίζω εδώ κουβαλάνε, δυστυχώς, τον ίδιο επαρχιωτισμό και τη μιζέρια που είδα να κουβαλάνε και στην Ελλάδα, παρά την "εκτός συνόρων" -και καλά- εμπειρία τους.Δεν θέλω να πω φυσικά πως είμαστε όλοι οι Έλληνες έτσι, ούτε και πως δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Μόνο που να...στην προσπάθεια να αποδείξω ακόμα και στον ίδιο μου τον εαυτό πως "δεν είναι έτσι" και "στερεότυπα δεν υπάρχουν", δυστυχώς αυτά που βλεπω γύρω μου με βγάζουν λάθος. Ειδικά όταν βλέπω τον οδηγό του λεωφορείου εδώ που μένω να μη μου κλείνει την πόρτα στη μούρη την τελευταία στιγμή χαιρέκακα επειδή έφτασα τρέχοντας στη στάση να προλάβω το λεωφορείο, όταν βλέπω τις ομίχλες και τον κακό καιρό να αντιμετωπίζονται με υπομονή και σύστημα, όταν βλέπω να μην παίζουνε μπουνιές κι αγκωνιές για την ουρά στο μετρό, στο σούπερ μάρκετ και για μια θέση στο λεωφορείο κι όταν σε σπρώξουν κατά λάθος ή αν σε στήσουν σε μια συνάντηση να μη θεωρούν πως θα τους πέσει η μύτη να πουν κι ένα "συγνώμη".... Κι ειδικά όταν όλα αυτά επαναλαμβάνονται καθημερινά...ε, παραείναι πολλά για να σκεφτείς ότι πρόκειται για στερεότυπα και προκατάληψη..Τι σχέση έχει το κατεβατό μου με την τελευταία θέση των Ελλήνων στη λίστα των "ευτυχισμένων"; Ειλικρινά δεν ξέρω με τι κριτήρια καταρτίστηκε αυτή η λίστα κι αν είναι καν αξιόπιστη...απλά με έκανε να σκεφτώ ένα πράγμα...ότι η ευτυχία δεν εξαρτάται μόνο από τον ήλιο και την εγγύτητα στη θάλασσα και στο..."καλό ψάρι"...και φυσικά σε καμία περίπτωση από το χρήμα. Την ευτυχία την φτιάχνεις κι εσύ ο ίδος με τους γύρω σου. Αυτά