Είναι γνωστός ο ρόλος των ιδιωτικών ΜΜΕ. Τώρα, νομίζω πως είναι υπερβολή ότι υπάρχουν κάποια σατανικά μυαλά στην κυβέρνηση, που αν δεν τους έβγαινε το επικοινωνιακό κομμάτι, θα το γύρναγαν στην δικτατορία. Ότι λόγω της ιστορικής πείρας, η δικτατορία είναι περιττή και ριψοκίνδυνη να το πω, κι ότι τελείως επιφανειακά, επειδή τους συμφέρει, έχουμε το κοινοβουλευτικό "δημοκρατικό" πολίτευμα. Ο Καστοριάδης, δίνει πολύ εύστοχα την εικόνα της κατάστασης, όταν μιλά για φιλελεύθερες ολιγαρχίες. Η σφαίρα της εξουσίας, είναι στα χέρια μερικών. Κεφάλαιο και κυβερνήσεις. Δεν υπάρχει λαϊκή κυριαρχία, παρά κάθε 4 χρόνια εκλέγουν αυτούς που θα ασκήσουν την εξουσία. Αυτό δεν το υποτιμάει όμως. Εξ ου και το φιλελεύθερη. Όπως λέει σε μια ομιλία του στην Κρήτη, "στην αίθουσα υπάρχουν και εκλεγμένοι βουλευτές, όπου τους αφορά η κριτική μου, αλλά δεν έρχεται η αστυνομία να με συλλάβει" (από μνήμης γράφω). Επίσης αλλού, αναφέρει πως ο λαός έχει τη δυνατότητα να επιβάλλει κυρώσεις στην εξουσία, απλά μην ψηφίζοντάς την στις επόμενες εκλογές. Δεν πρέπει να αγνοήσουμε κανέναν από τους δύο όρους. Ούτε να πούμε πως έχουμε Δημοκρατία, πως ο λαός διαμορφώνει τα πράγματα, ούτε πως έχουμε δικτατορία. Επίσης, αναγνωρίζει τους κινδύνους πως μπορεί να χαθεί το φιλελεύθερο προσωπείο... Πραγματικά, σαν πολίτες, πέρα απ' το ποιοι κώλοι θα κάτσουν στα βουλευτικά έδρανα ανά 4 χρόνια, δεν έχουμε καμιά άλλη συμμετοχή στη σφαίρα της εξουσίας. Όμως, η εξουσία δεν είναι αχαλίνωτη. Παίζει μέσα στα όρια του κοινοβουλευτισμού και του Συντάγματος. Κι όταν υπάρχει αντισυνταγματική διαστροφή σε πολύ συγκεκριμένα θέματα, αυτά τα όρια δεν καταργούνται, εκτός κι αν γίνει πραξικόπημα. Και εδώ βρίσκεται η ειδοποιός διαφορά. Πραγματικά, με τόση προπαγάνδα, η πτώση των ποσοστών Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ είναι ιστορική. Αύριο μπορεί να γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, και η Ν.Δ να πέσει στα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει αυτή η πλαστικότητα του πολιτεύματος. Μπορεί να μπει οποιοδήποτε κόμμα στη Βουλή. Φυσικά τα ΜΜΕ δε στρώνουν με ροδοπέταλα το δρόμο. Δεν μπορούμε να τα αγνοήσουμε όλα αυτά...