@ SalazarΑν μού επιτρέπεις, έχω την εντύπωση πως αυτό που μάς κάθεται άσχημα είναι το γεγονός ότι το θέμα αφορούσε διασκέδαση κι όχι ανάγκη. Τα παραδείγματα που αναφέρει η χρήστης "Ναι, εγώ" και δη στην παράγραφο 5, συμβαίνουν. Όχι, δεν σημαίνει, απαραίτητα, ότι οι εν λόγω γονείς είναι ανεύθυνοι παρτάκιδες, βλάκες ή ότι παραμελούν τα παιδιά τους. Δυστυχώς είναι και θέμα κακής συγκυρίας - Δυστυχώς αρκετές φορές συμβαίνουν και σημαντικότατα λάθη, χωρίς να υπάρχει πρόθεση ή χωρίς να είναι κάτι το συστηματικό. Μερικές φορές το σημαντικό λάθος, μπορεί να το καταλάβει κανείς αφού γίνει το «κακό». Π.χ. και μένα «χεζού» ήταν η μάνα μου, μία φορά -όμως- θυμάμαι ότι με άφησε στο αμάξι γιατί έπρεπε να πάει επίσκεψη στο νοσοκομείο και δεν ήθελε να με πάρει μέσα μ' όλα τα «νοσοκομείο-μικρόβια» και ίσως για να μην στεναχωρηθώ από τους ασθενείς και δεν ξέρω και ‘γω τι άλλο. Λοιπόν, δεν έγινε τίποτε, έξω δεν υπήρχε ψυχή, «όλα καλά» …μόνο που εμένα με είχε κόψει κυριολεκτικά κρύος ιδρώτας - σχεδόν πανικός γιατί περνούσα μία φάση που είχα φοβία να μείνω solo, κυρίως επειδή δεν έμενα ποτέ solo, ούτε για 2 λεπτά.Ήταν λάθος η σκέψη της εκείνη τη στιγμή; Μπορεί ναι. Θα σου έδινε αυτό το δικαίωμα να την κατηγορήσεις για κακό γονιό, αν τυχαία περνούσε ένας παιδεραστής απ’ τη γειτονιά; Όχι δεν το νομίζω. Φτάνει και μόνο που η ίδια θα θεωρούσε τον εαυτό της έτσι. Συμφωνώ με dotty, ας μην κάνουμε εύκολη κριτική, σ' αυτά τα πράγματα.