Τώρα το διάβασα το σχόλιό σου. Προφανώς απευθύνεσαι σε μένα. Αυτό το υφάκι ανωτερότητας, εσύ πολιτισμένε κάτοικε του άστεως, είναι εξοργιστικό Ναι, από χωριό είμαι. Μη φοβάσαι να πεις τη λέξη. Άσε τις επαρχίες. Είναι κεκαλυμμένος σνομπισμός. Σε πληροφορώ δεν έχω σφάξει ζώο κι ούτε έχω κυνηγήσει και γενικά δεν έχω πιάσει όπλο στη ζωή μου. Γνωρίζω όμως κυνηγούς. Τέλος πάντων. Ναι, έχεις βγει και αποκοπεί απ' το ρου της ζωής όπως κυλάει στην επαρχία, όπως κι εγώ (δε θα έκανες αυτή τη συζήτηση έτσι με έναν απλό χωριάτη). Πράγμα που δεν είναι κακό. Είναι ζωτικής σημασίας η επαναξιολόγηση των αποκρυσταλλωμένων αξιών. Όμως δεν υπάρχει εγγύηση για το τι θα δημιουργηθεί, και δεν είναι αυτόματα θετικό το νέο ώστε άκριτα να αποδεκτό τον κόσμο σου. Βλέπεις τα πράγματα από μια νέα αντίληψη (σε σχέση με την παραδοσιακή). Εγώ θεωρώ αυτές τις παθιασμένες "φιλοσοφίες", ως αστικά υποκατάστατα της θρησκείας. Όλα τα ζώα είναι ίσα, και οποιαδήποτε αφαίρεση ζωής, είναι εξίσου δολοφονία κτλ. Μην πας στο άλλο άκρο όμως, να νομίζεις πως βλέπω καρτεσιανά τα πράγματα. Πως τα ζώα είναι αντικείμενα, δίχως αισθήματα. Απλά συνεχίζω να βλέπω κάποια ζώα ως θηράματα. Και δε νιώθω ενοχές γι' αυτό. Δε θα κλάψω για το αρνί, σαν να ήταν σκύλος, ή ακόμα και άνθρωπος. Ούτε για την κότα ούτε για το γουρούνι, ούτε για τις μπεκάτσες και τα κοτσύφια. Πλην των εναλλακτικών αστών, αυτά τα ζώα είναι θηράματα για τους ανθρώπους. Εσείς θεωρείτε τέρατα ρίχνοντας κατάρες, ανθρώπους που κάνουν κάτι εντελώς φυσιολογικό για τα δεδομένα τους. Να μου πεις, η παράδοση έχει πολλά σκατά που θεωρούνται "φυσιολογικά". Δεν την καθαγιάζω. Απλά στο συγκεκριμένο θέμα, ως ένα σημείο, δε βλέπω κάτι το αποτρόπαιο.