Αγαπητέ Παύλο, δεν είμαι "πολίτης" με την έννοια που το αναφέρεις, δηλαδή ανυποψίαστο έρμαιο των εικόνων που πλασσάρονται από τα ΜΜΕ. Είχα την "ευκαιρία" να συναναστραφώ επαγγελματικά με πολλούς συνδικαλιστές και υπάρχει λόγος που η εικόνα τους στα μάτια του κόσμου είναι η χειρότερη. Σοβαροί συνδικαλιστές - ιδεολόγοι είναι ελάχιστοι. Όλοι απλά κάθονται στα γραφεία τους και τρώνε γουρουνόπουλα. Κάποια σωματεία είναι ισχυρότερα από τα άλλα και πράγματι πέτυχαν κάποια επιδόματα, κάποιες άδειες, αλλά αν ήθελε και ο εργοδότης, αλλιώς βουρ σε διαιτησία και ο Θεός βοηθός. Τις τελευταίες δεκαετίες ο συνδικαλισμός έχει αναχθεί σε σκαλοπάτι πολιτικής καριέρας. Η ΕΣΗΕΑ συγκεκριμένα δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς ρόλο παίζει. Πού είναι η ΕΣΗΕΑ να επέμβει στον άτυπο κανόνα "οι δημοσιογράφοι" τον πρώτο χρόνο μινιμουμ της πορείας τους ΔΕΝ αμείβονται και δουλεύουν σαν σκυλιά; Η ΕΣΗΕΑ είναι εκεί μόνον για τους μεγαλοδημοσιογράφους; Και σιγά το αδίκημα που διέπραξε και η άλλη. Τόσες αηδίες λέει και λένε κάθε μέρα, η διαφήμιση μας μάρανε...