-πέρα από τα ΠΡΟΦΑΝΕΣΤΑΤΑ οικονομικά οφέλη (όταν το ΑΠΘ ποζάρει με 100.000 φοιτητές ενώ στην πραγματικότητα έχει 40.000 αυτό έχει άμεση επίπτωση στον προϋπολογισμό του ιδρύματος και των διαφόρων τμημάτων, το ίδιο και όταν οι διοικητικοί στη νομική κλαίγονται ότι "ειμαστε Χ άτομα για 15.000 φοιτητές" ενώ στην πραγματικότητα οι φοιτητές είναι 5.000)-πέρα από τα ΠΡΟΦΑΝΕΣΤΑΤΑ οφέλη στο επίπεδο των σπουδών (άλλο να πρέπει να τελειώσεις σε 4 ή 5 χρόνια και άλλο να μπορείς να περνάς 1 μάθημα το χρόνο για 35 χρόνια, και αυτό είναι και πίεση για κάτι ανώμαλους καθηγητές που κόβουν το 99%, όχι μόνο για τους φοιτητές)-πέρα από την αποκατάσταση της δικαιοσύνης (αυτός που δουλεύει στ' αλήθεια γιατί δεν του περισσεύουν τα φράγκα και τελειώνει σε 5 χρόνια με μ.ο. 7 θεωρείται χειρότερος φοιτητής από το κομματόσκυλο που παρτάρει 10 χρόνια και βγάζει μ.ο. 8.5 γιατί περνάει 3 μαθήματα το εξάμηνο, και υστερεί απέναντι στο κομματόσκυλο σε οποιονδήποτε διαγωνισμό, για μεταπτυχιακό, για θέση στο δημόσιο, ακόμα και για τη διαθεσιμότητα τώρα)πέρα από όλα αυτά λοιπόν, αυτό που έχω να κερδίσω είναι ότι τα πανεπιστήμια της χώρας μου θα τείνουν λίγο περισσότερο προς το να μοιάζουν σε κάτι που οποιοσδήποτε φοιτητής από άλλη χώρα θα αναγνώριζε σαν πανεπιστήμιο, αντί να είναι κέντρα διερχομένων, πεδία ασκήσεως για επαναστατική γυμναστική κλπ. Μου φτάνει που πληρώνω φόρο για να παίζει ο 32χρονος το φοιτητοπατέρα. Δεν έχω όρεξη να πρέπει να πληρώσω και τις σπουδές του παιδιού μου στην Αγγλία. Απάντησα στην ερώτησή σου;