Σαν συντοπίτισσά της αδικοχαμένης Άννας, έχω να πω ότι ήταν ένας άνθρωπος διαμάντι.. Άγγελος... Πάντα ευγενική, με το χαμόγελο στα χείλη, πραγματίστρια, ηθική, αγωνίστρια μα πάνω απ'όλα κυρία και άνθρωπος με Α κεφαλαίο.Στερήθηκε την εφηβεία της , μακριά από γονείς και πατρίδα-Κεφαλλονιά- για να γίνει πρωταθλήτρια στο αγώνισμά της....Τα κατάφερε και με το παραπάνω!Ποτέ δε θα ξεχάσω την εικόνα της από τους αγώνες στο Σίδνεϊ στο μαγαζί των γονιών και των αδελφών της στο νησί και τη λάμψη στα μάτια τους όταν τους ρώταγες πώς είναι η Άννα... Και τη χαρά στο πρόσωπο της μητέρας της όταν επισκέπτονταν το νησί...Α ρε Αννούλα καμάρι μου, μόνο να κλαίγαμε για σένα μπορούσαμε.. Παλιά από αγάπη και υπερηφάνεια για τις επιτυχίες σου και τώρα από απύθμενη θλίψη για τον απρόσμενο χαμό σου...Να είσαι καλά εκεί ψηλά ,μάτια μου, αεροπόρος και πρωταθλήτρια όπως ήσουν πάντα....Κατερίνα-Γεράσιμε και Διονύση-Αλέκο-Μίμη, καλό κουράγιο αδέλφια, όλοι πονάμε μαζί σας............