Είναι αποδεδειγμένο ότι μπορεί να οδηγήσει σε ψυχωτικό επεισόδιο σε άτομα που είναι επιρρεπή σε κάτι τέτοιο. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν είναι επιρρεπής, δεδομένου ότι είναι κάτι το γενετικό, που δεν μπορεί να ελεγχθεί με εξέταση ρουτίνας προς το παρόν. Άρα παίρνει κανείς κάποιο ρίσκο, δεν είναι τελείως ακίνδυνο.Το δεύτερο θέμα είναι ότι οδηγεί συχνά σε παθητικότητα και αδράνεια, ή η ζωή του ατόμου περιστρέφεται γύρω από αυτό. Ειδικά αν κανείς καταφύγει σε αυτό "για να ξεφύγει" από άλλα πράγματα άσχημα στη ζωή του. Κάποιοι άλλοι ελέγχουν τη χρήση, και το χρησιμοποιούν κοινωνικά όπως το αλκοόλ. Έχει να κάνει με την προσωπικότητα του καθενός και την ευαλωτότητα που έχει στις εξαρτήσεις.Ωστόσο ας νομιμοποιηθεί, γιατί όπως και με το αλκοόλ ή το κάπνισμα, ο καθένας πρέπει να είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του. Δε νομίζω ότι η απαγόρευση αποτρέπει τη χρήση, αλλά η ενημέρωση, και από νωρίς, για τα όποια αρνητικά.