Διαβασα με ενδιαφερον και τις δυο πλευρες των σχολιαστων.Και αυτην που υποστηριζει οτι η ερευνα ειχε σωστο αποτελεσμα,και αυτην που υποστηριζει το αντιθετο.Δεν προσεξα ,ομως,καποιον να αναφερει κατι το οποιο ειναι,κατ'εμε,προφανες.Οτι το μετρο συγκρισης σε ερευνες αυτης της μορφης ειναι ο ιδιος ο εαυτος του εκαστοτε ερωτωμενου.Εαν,συνεπως,ο ερωτωμενος ειναι,η αισθανεται οτι ειναι,χειροτερα απ'οτι αυτος ο ιδιος ηταν παλαιοτερα,ειναι φυσικο να απαντησει αναλογα.Ειδικα για εμς και τους αδελφους Κυπριους ειναι δυσκολο να βρεις καποιον που να μην αισθανεται λυπη,αγχος,θυμο,στενοχωρια,ανησυχια η ανασφαλεια ,με ολα οσα του εχουνσυμβει και του συμβαινουν τα τελευταια χρονια,και με ολα οσα εγιναν και γινονται γυρω μας.Αντιθετα,ο κατοικος μιας απο τις εξαθλιωμενες χωρες που μας κανουν συντροφια στον πινακα,αν εχει βρει μια δουλεια,εστω και του ποδαριου,που του διασφαλιζει τα αναγκαια για να ντυσει και να ταισει την οικογενεια του,ειναι φυσικο να αισθανεται ευτυχης σε σχεση με προηγουμενη περιοδο που δεν ειχε ουτε αυτα.Νομιζω οτι αν αντιμετωπισουμε υπο το πρισμα αυτο τα αποτελεσματα της ερευνας θα μας φανει περισσοτερο κατανοητη.