Έχω βαρεθεί τις τελευταίες μέρες τον κομπλεξισμό και την κατινιά που έχουν βγάλει οι Έλληνες για την τελετή έναρξης. Ήταν προφανώς η καλύτερη που έχει γίνει ποτέ, με άψογη εκτέλεση, απίστευτη ευρυματικότητα, και κάτι που ούτε στα όνειρα τους δε διαθέτουν οι Ελληνάρες, ...ποιοτικό χιούμορ. Άρη Αλεξανδρή την είδες την τελετή ή σε είχε ψιλοπάρει; η δε 'συμπυκνωμένη σου απογοήτευση' τυχαίνει να είναι και παντελώς ατεκμηρίωτη, αλλά ψιλά γράμματα αυτά στην Ελληνική δημοσιογραφία.Αν ψάχνεις για δέος και οικουμενική ματιά, μάλλον δεν έχεις δει την εικόνα που στολίζει το άρθρο σου, για να μην αναφερθώ στην υπέροχη ιδέα του να υπάρχουν πολλοί συγχρόνως λαμπαδοφορείς -νεα παιδιά, το σύμβολο της ελπίδας για το αύριο και το συγκλονιστικό κατασκεύασμα όπου άναψε η τελική φλόγα. Αμέτρητες ήταν οι μαγευτικές στιγμές που μας χάρισαν οι Άγγλοι αλλά εγω προσωπικά θα σταθώ στους ποδηλάτες-περιστέρια, για μένα συνδύαζαν την τέχνη, το θέαμα, και το Ολυμπιακό ιδεώδες της παγκόσμιας εκεχειρίας. Κρίμα που οι Έλληνες αποδεικνύονται για μια ακόμα φορά τόσο μικρός λαός, με όλες τις έννοιες.