Υπήρξαν όμως και κάποιοι που δεν ανακατεύτηκαν μ' αυτή τη φούσκα. Πέρασαν δύσκολα, αλλά προτίμησαν τη δημοσιογραφία από το Lιfe style. Την τέχνη τους από το τηλεοπτικό καρακατσουλιό. Κυνηγούσαν τη δουλειά τους – την ουσία της δουλειάς τους - αντί να σουρομαδιόνται στα πάνελ. Καθαρά μυαλά, ψύχραιμα, που αντιλαμβάνονταν τις διαστάσεις και τα μεγέθη, που δεν θαμπώθηκαν, που δεν μιλούσαν ούτε έγραφαν τα μισά στα αγγλικά κι ας ήξεραν τρεις γλώσσες, που δεν χρησιμοποίησαν ποτέ στην ζωή τους τα επίθετα «λαμπερός» κι «εκπληκτικός». Έμειναν συνεπείς με λιγοστά χρήματα και τράβηξαν δρόμο δύσκολο, ανηφορικό και μοναχικό. Εγώ αυτούς γουστάρω...Οι άλλοι είναι κατά τη γνώμη μου συνυπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας και δεν τούς έχω μεγάλη έννοια, όχι τουλάχιστον μεγαλύτερη από όλους τους υπόλοιπους άνεργους που υποφέρουν σήμερα...