Η εντύπωση της Κυρίας αυτής πως οι δανειστικές βιβλιοθήκες υπάρχουν μόνο ως αποθήκες των κλασικών που κατ' αυτήν είναι 'αζήτητα' δείχνει το τεράστιο έλλειμα παιδείας και την άγνοιά της.Ελπίζω ειλικρινά να την πληροφορήσει η δικηγόρος της ότι οι δανειστικές βιβλιοθήκες πρωτοοργανώνονταν για τα νέα και μάλλον ελαφρά αναγνώσματα που δεν ήταν δυνατόν να φτάσουν σε απομακρυσμένες πόλεις μακριά από τις πρωτεύουσες.Όπως κι οι λέσχες ανάγνωσης ήταν μια πρωτοβουλία που ταξίδευε τις νεες εκδόσεις και ιδέες. Σε απομακρυσμένες περιοχές, όπως στην Άγρια Δύση τις κινούσαν πλανόδιοι που περνούσαν περιοδικά για να πάρουν τα παλιά και να δανείσουν καινούργια στους απομακρυσμένους πληθυσμούς.Στον 20ο αιώνα υιοθετήθηκε και αναπτύχθηκε από προγράμματα πολιτισμού διαφόρων χωρών έτσι ώστε κάθε γειτονιά απέκτησε και τη Δανειστική της ΒΙβλιοθήκη που προσελκύοντας αναγνώστες όλων τον ηλικιών απετέλεσε τόπο συνάντησης και καλλιέργειας με εκθέσεις, δωρεάν μαθήματα και ομιλίες.Όταν ήμουν στην Αγγλία συναντούσα ηλικιωμένους που στη Βιβλιοθήκη της γειτονιάς μας διάβαζαν τις εφημερίδες τους, καλλιτέχνες ή τεχνίτες που έψαχναν οδηγούς ή ειδικά ακριβα βιβλία Τέχνης, ή παιδάκια που προτιμούσαν το ζεστό ήσυχο χώρο για να μελετήσουν. Το σχολείο μου στηριζόταν πολύ στο περιεχόμενό της και πολύ γρήγορα έμαθα ότι μια από τις παροχές ήταν κι η δυνατότητα να παραγγέλνω ό,τι νέο βιβλίο μου άρεσε που ερχόταν εντός ημερών στην πρώτη σκληρόδετή του έκδοση.Αλλά αυτά (ελπίζω) θα τα μάθει, είναι απλές πληροφορίες. Αυτό που φοβάμαι δε θα μάθει η συγκεκριμένη κυρία είναι ότι ο πραγματικός συγγραφέας ζητά να διαβαστεί, όχι να αμοίβεται.Όλοι γράφουν, Κυρία μου, ο καθένας μη αναλφάβητος μπορεί να γράψει. Κάποιοι μάλιστα πληρώνονται για να γράψουν. Μπορεί να είναι όμως συμβολαιογράφοι, δημοσιογράφοι, απουσιολόγοι, γραμματείς κι ας πληρώνονται. Διότι συγγραφείς μας κάνουν οι αναγνώστες μας, όχι οι αμοιβές μας.