Όταν οι συνάδελφοι σου αποφασίζουν κατά πλειοψηφία να προχωρήσουν σε απεργία, κάτι που είναι δικαίωμα τους σε μια δημοκρατία, πρέπει να είσαι πολύ σαπισμένος ηθικά για να πας να δουλέψεις - είναι όμως αδιαμφισβήτητα και δικό σου δημοκρατικό δικαίωμα να μην απεργήσεις - στην τελική αν πετύχει η απεργία θα το απολαύσεις κι εσύ μαζί με τους άλλους χωρίς να το δικαιούσαι. Όμως η απεργία θα έπρεπε να είναι η τελευταία λύση και όχι να γίνεται για ψύλλου πήδημα - αλλιώς χάνει το νόημα της... Αυτό που έγραψα αφορά και στις κυράτσες που χασκογελούσαν και στον αφηνιασμένο που τις έβριζε ΚΑΙ τις καταπίεζε με τις συνήθεις μεταπολιτευτικές παπαριές που έχουν μετατρέψει τον συνδικαλισμό σχεδόν σε ντροπή. Όσο για τα σχόλια περί ψωροκώσταινας, αφήστε τα για κάποιον άλλο, διότι χωρίς τους συνδικαλιστικούς αγώνες θα δουλεύαμε ακόμα 15ωρα, χωρίς ΙΚΑ και πολλά άλλα δικαιώματα που πολλοί θεωρείτε δεδομένα - τώρα που όλα τα παίρνει ο άνεμος ίσως να μπορέσετε να κατανοήσετε και να καλύψετε μερικά από τα κενά σας που καλύπτετε με και καλά ειρωνείες.