Ποτέ δε κατάλαβα ποιο μπορεί να είναι το νόημα και το κέρδος από μια τέτοιου είδους έρευνα. Όπως δε μπορώ να καταλάβω γενικά την πολεμική που ασκεί κάποιος άθεος προσπαθώντας να αποδείξει την ανυπαρξία θεού και το γεγονός ότι η θρησκεία είναι ένα παραμύθι. Λες και υπάρχει περίπτωση κάποιος που πιστεύει να αλλάξει άποψη. Το πιθανότερο είναι να γίνει πιο ένθερμος οπαδός αυτού στο οποίο πιστεύει. Θυμάμαι τον ντόρο που είχε γίνει με το "Η περί θεού αυταπάτη" του Ντόκινς. Να'χαμε να λέγαμε και βιβλία να πουλάμε, γιατί τελικά όποιος πιστεύει στην ύλη, την επιστήμη και έχει κριτική σκέψη θα γίνει μοιραία άθεος, όποιος πιστεύει σε δεισιδαιμονίες, μεταφυσική και γενικώς έχει την ανάγκη της ύπαρξης κάποιας υπερφυσικής οντότητας για να νιώθει ισορροπία, θα πιστέψει σε θεό (ή θεούς). Τόσο απλά. Εγώ πάντως είμαι τόσο άθεος που φοβάμαι τον θάνατο και είμαι συνεχώς αγχωμένος για την έκβαση των πραγμάτων στη ζωή μου. Σε αυτό τους ζηλεύω τους πιστούς.