Δεν ξέρω από που προκύπτει η "ρηχή προσέγγιση για τον εαυτό μου". Από το ότι δεν με τοποθετώ αμέσως αμέσως στο επίπεδο του Huxley, από το οποίο και καλά με χωρίζει απλώς λίγη μεσκαλίνη; Από το ότι θεωρώ επικίνδυνο να προωθείται η κουλτούρα της χρήσης ουσιών, και μάλιστα γενικώς και αδιακρίτως, χωρίς ο γράφων να γνωρίζει αν απευθύνεται σε άτομα με τα απαραίτητα ψυχοσωματικά εφόδια για να διαχειριστούν κάτι τέτοιο; (Εξάλλου ποιός ξέρει πόσα μπορεί να διαχειριστεί;)Ξεκινήσαμε με τη φουντίτσα, έβαλες ήδη στην κουβέντα τη μεσκαλίνη, αγνοώντας τα υπόλοιπα σχόλιά μου για τα σκληρά ναρκωτικά, στα οποία καταλήγουν πολλοί αναζητώντας την "διεύρυνση της αντίληψής τους". Χρειάζεται να αναφέρω ποια ήταν τα αποτελέσματα για τους δυο Τζίμιδες που ανέφερα;Τα όριά του μπορεί κανείς να τα διευρύνει μια χαρά με συνεχή μελέτη, με ψάξιμο, με αμφισβήτηση, με ερευνητική σκέψη, εξετάζοντας μεν και τις εκδοχές που αναφέρεις εσύ, χωρίς ωστόσο να καταπιεί αμάσητη και όλη την "εναλλακτική" μυθολογία, και τα δίπολα που αυτή γεννά.