Οι άνθρωποι της προσφοράς είναι μια σκέτη ποίηση από μόνοι τους κι ένα φεγγάρι. Δεν υπάρχουν λόγια για να εκφράσει κανείς το θαυμασμό του. Όμως ο τίτλος είναι απαράδεκτος. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση άνθρωποι που συγκινούνται πραγματικά με το οτιδήποτε πραγματικά ποιητικό να μη σπαράζουν με τη σκληρή ζωή των άλλων. Απορώ πώς προέκυψε αυτό. Θ' αναρωτιόμουνα πώς μπορούν κάποιοι να πηγαίνουν στα σκυλάδικα και να πετάνε λουλούδια στις σκυλούδες σε μια τέτοια εποχή. Ένα παράδειγμα έφερα. Γιατί όντως είναι ασύμβατο αυτό το φαινόμενο με την ευσπλαχνία που προαπαιτεί καλλιέργεια. Μου κακοφάνηκε λοιπόν ότι εδώ ασύμβατη θεωρείται η καλλιέργεια! Από πού κι ως πού; Αυτή η τοποθέτηση δηλαδή ενοχοποιεί όσους δεν είναι κάφροι.Και μπορεί οι ναζί να άκουγαν κλασική μουσική, δε σημαίνει όμως ότι όποιος ακούει κλασική μουσική έχει την τάση να γίνει ναζί και θα' πρεπε γι αυτό να καφροποιηθεί. Εγώ πάντως γνωρίζω κυριολεκτικά χιλιάδες που κανένα φεγγάρι δεν κοιτάνε, από ποίηση γρυ, δεν συγκινούνται με τίποτα, δεν καταλαβαίνουν Χριστό, αλλά και για το συνάνθρωπο δε δίνουνε δεκάρα. Μάλιστα με την κρίση έχουνε γίνει πολύ χειρότεροι, έχουν άλλοθι τώρα γιατί νιώθουν θύματα.Μην πυροβολείτε τον πιανίστα.