Πρακτικά θα συμφωνούσα με κάθε λέξη του άρθρου, αλλά τελικά δε συμφωνώ. Καταλαβαίνω το πνεύμα του. Ένα τυχαίο παιδί, που δεν είναι ήρωας, ηρωοποιείται από κάτι τυχαίο, από μια δική μας ανάγκη να χειροκροτήσουμε, να καταναλώσουμε. Υπάρχει φτήνια σ'αυτό. Βεβαίως. Θα θέλαμε το μύθο προϊόν σοβαρότητας, σοφίας, κι όχι επιπολαιότητας και φτήνιας. Μήπως όμως πρόκειται για ακαδημαϊσμό από πλευράς μας;Ο Μπόρχες αναγνώριζε στο Χόλιγουντ, το γνωστό Χόλιγουντ με τις τόσες υπερβολές του, πολλές καλλιτεχνικές αρετές, ενώ στεκόταν επιφυλακτικός απέναντι σε έργα όπως είναι ο Οδυσσέας του Τζόυς. Υπάρχει μια αλήθεια στα λόγια του.