Ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής, που αντιμετωπίζει αυτό το χάος καθημερινά θέλω να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου. Κάθε μέρα συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο ότι για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το πανεστήμιο ευθυνόμαστε σε ένα μεγάλο βαθμό οι ίδιοι φοιτητές. Όταν μετά από γενική συνέλευση ο χώρος είναι, πραγματικά, γεμάτος από χαρτιά, καφέδες κι αποτσίγαρα παντού, όταν καθημερινά βλέπεις χυμένους καφέδες και αποφάγια στο πάτωμα, στα σκαλιά, στα έδρανα, κι όταν η τουαλέτα είναι,χωρίς καμία υπερβολή, πασαλειμένη εξωτερικά με σκατά,κάτι που μόνο ένα αγρίμι θα έκανε, καταλαβαίνεις ότι σε κάτι φταίμε κι εμείς. Δεν μάθαμε ποτέ τρόπους. Δεν συνειδητοποιήσαμε ποτέ πόσο σημαντικό ήταν αυτό που μας έλεγαν οι δάσκαλοί μας,"Θα το έκανες αυτό στο σπίτι σου;". Έτσι βρωμίζουμε τη σχολή μας γιατί βασιζόμαστε στο ότι θα την καθαρίσει κάποιος άλλος, όπως κάναμε και στο σπίτι μας και ρίχνουμε την ευθύνη σε αυτόν. Ναι, θα έπρεπε να καθαρίζεται συχνότερα η σχολή, αλλά πρέπει κι εμείς να τη σεβόμαστε περισσότερο. Έτσι, αγαπητή συμφοιτήτρια, όταν σου πω ότι δεν θέλω φυλλάδιο από την παράταξή σου γιατί θα το πετάξω μετά, μην το αφήσεις στο έδρανό μου και αγαπητέ συμφοιτητή, όταν δεις ότι ο κάδος είναι γεμάτος μέχρι αηδίας, μην παίξεις Jenga μαζί του, κράτα το σκουπιδάκι σου να το πετάξεις κάπου που χωράει, μην πετάξεις κάτω τον καφέ σου και μην κολλήσεις την τσίχλα σου εκεί, όπου θα κάτσω.