Οχι, φαντάζομαι εννοεί (και ορθώς) ότι η αγάπη ενός γονιού είναι (πρέπει να είναι) μη εγωιστική και πάνω από την επιθυμία την δική του να μην χάσει το παιδί του για να μην πονέσει ο ίδιος, πρέπει να υπάρχει ο σεβασμός στην προσωπικότητα του παιδιού του, στο δικαίωμα δηλαδή να του φέρονται σαν έναν ανεξάρτητο πνεύμα που πορεύεται με βάση τις δικές του αντιλήψεις κι επιθυμίες. Πέραν όλων αυτών, δεν είμαι εγώ που θα κρίνω μια μάνα κι έναν πατέρα. Πάντως σίγουρα το ζήτημα έχει περίπλοκες αιτιάσεις και ίσως θα είχε δώσει δείγματα όταν ήταν ακόμα σε στάδιο που δεν παιζόταν η ζωή του ή η ελευθερία του. Γι'αυτό πολλοί έχουν μερίδιο ευθύνης (εικάζω).