Ναι, πιθανότατα, από κάπου θα αφορμάται το όλο πράγμα.Παρ' όλ' αυτά υπάρχουν διάφορα επίπεδα ανάγνωσης του εξωφύλλου. Ένας θεατής μπορεί να βλέπει «συγκεκριμένα» τον Ντιεντοντέ (γνωρίζοντας το άτομό του) να έχει ένα quenelle στο κώλο (η τιμωρητική διάσταση αυτής της υποθέσεως είναι ούτως ή άλλως προβληματική) κι έννας άλλος θεατής βλέπει έναν (ανώνυμο) άνθρωπο (με κάποια χαρακτηριστικά, που έχουν ή δεν έχουν σημασία: μαύρος/άνδρας/κ.λπ.) ο οποίος είναι σαφώς κατηφής κι έχει ένα ευμεγέθες ασπροειδές πράγμα χωμένο στο κώλο. H έννοια της «επιστροφής» δεν είναι πάντοτε αθώα. Πες πχ ότι ο x κάνει «πλάκα» ότι βιάζει την γυναίκα του y. Ως «επιστροφή» θα έπρεπε να αναπαράγεται η εικόνα του y που κάνει «πλάκα» ότι βιάζει την γυναίκα του x? Πώς αποδομείται, εν προκειμένω, ο βιασμός, αν τον αναπαράγεις τούμπαλιν, με κάποιον τρόπο;