Η δολοφονία του Π.Μ, ήταν από τις πιο μαύρες σελίδες μιας έτσι και αλλιώς σκοτεινής ιστορίας.Η άποψη του κ. Πανούση στο βίντεο για το συμβάν, νομίζω καλύπτει ένα μέρος της σοβαρότητας της συγκεκριμένης πράξης.Δυστυχώς, η μαυρίλα αυτής της ιστορίας δεν περιορίζεται στην δολοφονία-ες αυτήν καθ' αυτήν, αλλά συνεχίζει με την εκμετάλλευση της από Πολιτικούς και πολιντικάντιδες, είτε προέρχονταν από το ΠΑΣΟΚ, είτε από την ΝΔ, είτε τώρα από τον ΣΥΡΙΖΑ.Με πονάει όμως ακόμα παραπάνω να βλέπω ακόμα και το παιδί ενός δολοφονηθέντα να πέφτει στην ίδια παγίδα και να χρησιμοποιεί (ελπίζω από αγνό συναισθηματισμό) άθελα του το συμβάν προς Πολιτική εκμετάλευση, γιατί τα λόγια του στο βίντεο επεκτάθηκαν σε ρητορική Πολιτικής (και όχι ηθικής) αντιπαράθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ, με απόψεις οι οποίες δεν μπορεί να γίνουν αυτόματα δεκτές μόνο και μόνο επειδή -προφανώς- θρηνεί.Διότι αυτού του τύπου η ρητορική και η σκοπιμότητα στο παιχνίδι της "τρομοκρατίας", από όποιον και αν επιχειρείται (ΣΥΡΙΖΑ, Μπακογιάννη ή οποιονδήποτε άλλον), απλώς οξύνει την έτσι και αλλιώς ανώμαλη κατάσταση και αφήνει περιθώρια ή/και ανοίγει δρόμους για νέα χτυπήματα, είτε από καθαρή -στρεβλή και σιχαμένη- ιδεολογία, είτε από προβοκάτσιες.Τέλος, η ενδεχόμενη αλληλεγγύη προς μια ομάδα ανθρώπων που έχει κάποια -πιθανώς ή/και μερικώς δίκαια- αιτήματα, δεν σημαίνει ταύτιση με μια προ εικοσαετίας πράξη μελών τους, η οποία παραμένει -υποθέτω και ελπίζω- απ' όλους καταδικαστέα.Η απόλυτη λογική "με τους τρομοκράτες δεν κάνεις διάλογο" (άρα τους χώνεις σε τύπου Γ κ.α. πολλά), δεν είδα να φέρνει αποτέλεσμα, μάλλον το αντίθετο... ισως αν φερθείς πιο πολιτισμένα, να έχεις καλύτερα πρακτικά αποτελέσματα, όσο και αν κάποιοι -δικαίως- πονάνε.Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τους Ρουπακιάδες.Όπως λέει και ο κ. Κοντός, που μπαίνει το όριο αυτής της λογικής;