Απάντηση στο κάτω ποστ: Καμία σύγχυση. Ο πραγματικός άθεος δεν έχει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν. Ξέρει μέσα του αν πιστεύει ή όχι, είναι ένας κατασταλαγμένος άνθρωπος γιατί για να φτάσει στο σημείο να αντιληφθεί ότι δε χρειάζεται το θεό, σίγουρα έχει ψαχτεί πολύ μέσα του. Μπορεί να το έχει δηλώσει σε φίλους και σε οποιαδήποτε δημόσια συζήτηση, γιατί δε νιώθει καμία ντροπή γι' αυτό. Αλλα δεν είναι δαιμονισμένος ώστε να φοβάται να πατήσει το πόδι του στην εκκλησία. Ούτε έχει καμιά ανάγκη να φέρεται σαν κακομαθημένος έφηβος που κάνει νάζια και δεν μπορεί να ζει με ευελιξία. Θα πηγαίνει δηλαδή όλη η οικογένεια στην εκκλησία, θείες, παππούδες κι εγώ θα κάνω σαν το βλαμμένο; Ποιός ο λόγος; Μια χαρά θα πάω να ανάψω και τη λαμπαδούλα μου, να χαρώ το έθιμο, να ακούσω τον μπαμπά μου να τραγουδάει το χριστός ανέστη και να γελάμε και θα περάσω μια χαρά το βράδυ μου. Αυτό δεν θα ορίσει το τι πραγματικά πιστεύω για την ουσία όλων αυτών. Άμα το όριζε ή άμα μια επίσκεψη στην εκκλησία κινδύνευε να με κάνει να μπερδευτώ, τότε όντως θα είχα πρόβλημα και θα έπρεπε να ψαχτώ παραπάνω.