Διαβάζοντας τα παραπάνω μου ρχονται οι εξής σκέψεις. Συχνάζω στην περιοχή των Εξαρχείων από το 1998 μέχρι και σήμερα. Για πολλούς λόγους. Κυρίως επαγγελματικούς αλλά και προσωπικούς. Προφανώς δεν είχα κανένα πρόβλημα προπυλακισμού κτλ αλλά αυτό που σκέφτομαι τώρα είναι το πολύ απλό. Ο μόνος λόγος που δεν είχα επεισόδιο προπυλακισμού είναι πολύ απλά γιατί περνάω απαρατήρητος. Αν όλα αυτά τα χρόνια που περιφέρομαι στη συγκεκριμένη περιοχή ήξεραν οι διπλανοί μου τις πολιτικές μου ιδέες και θέσεις, αν ήμουν κάποιο πρόσωπο με μια κάποια θέση ή επιρροή πολύ απλά δεν θα μπορούσα να κυκλοφορώ ελεύθερα σ'αυτή τη περιοχή. Και δεν θα μπορύσα γιατί θα ήμουν ανεπιθύμητος. Και το πιο τραγικό είναι ότι ο περισσότερος κόσμοςθα είχε την ίδια αντιμετώπιση. Απλά η ανωνύμία τελικά είναι το μεγαλύτερο προσόν στην Αθήνα του σήμερα.