Ερώτηση προς τους κακεντρεχείς και εμμονικούς σχολιαστές οι οποίοι είσαστε δυστυχώς οι περισσότεροι αν όχι όλοι (μέχρι στιγμής)...Αλήθεια, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, αυτή την στιγμή, είναι το θέμα μας ή αυτή η πραγματικά απαράδεκτη πεσιμιστική και καταστροφολογική έκθεση του Στουρνάρα; Μα ακόμη και αν περιέχει δόσεις ρεαλισμού -και γιατί όχι;- ποιός ο λόγος της δημοσιοποίησης της την συγκεκριμένη στιγμή; Γιατί αυτή η ξαφνική πρεμούρα του Στουρνάρα; Γιατί δεν ενημέρωσε, προειδοποίησε πρώτα τον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς αλλά με αυτόν τον βλακώδη τρόπο δημοσιοποίησε θέσεις οι οποίες (επαναλαμβανόμενα) συνεχίζουν να προκαλούν πανικό και τρόμο;;; Ή μήπως είναι δυνατόν να θεωρείται ο Στουρνάρας άμοιρος ευθυνών ή "αθώα περιστερά" όταν αποτελούσε ακρογωνιαίο λίθο, τον διορισμένο... ακρογωνιαίο λίθο... σε κυβερνήσεις τις οποίες αμάν και πως, κάναμε να ξεφορτωθούμε από τον σβέρκο μας;;;...Ανεξάρτητα από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου,Είναι οφθαλμοφανές πως η στάση των ευρωπαίων -και καλά- εταίρων μας είναι εξαιρετικά αψυχολόγητη. Σαφέστατα οι νοοτροπίες και οι ιδιοσυγκρασίες μεταξύ διαφορετικών λαών, σε πολλά, φαινομενικώς κοινά, σημεία είναι ασύμβατες αλλά εδώ έχουμε ξεφύγει. Έχουμε ξεφύγει! Η εμμονή τους για συνέχιση και εφαρμογή, αποδεδειγμένα, λανθασμένων οικονομικών μέτρων και πολιτικών είναι τουλάχιστον ύποπτη. Μέτρα τα οποία δεν περιορίζονται σε ό,τι αφορά και μόνο, την δημοσιονομική μας οικονομική κατάσταση (η οποία ομολογουμένως είναι απαράδεκτη), αλλά καθορίζουν, ρυθμίζουν, εισχωρούν, εμπλέκονται και καθορίζουν είτε έμμεσα, είτε άμεσα, ακόμη και στοχευόμενα, σε τεράστιο βαθμό, την ιδιωτική οικονομία, τον ιδιωτικό τομέα, ακυρώνοντας ή διαλύοντας σε πολλούς εργασιακούς τομείς το ιδιωτικό εργατικό δίκαιο. Η κουβέντα είναι μεγάλη και τα ερωτήματα πολλά. (Πρώτο απ' όλα είναι το ερώτημα: "Ευρώπη των λαών ή των τραπεζών και χρηματιστηρίων, των πολιτικών-δημοκρατικών ηγετών ή των τραπεζιτών;;;"...). Όπου εκφράζεται και προβάλει απόψεις ο κάθε τραπεζίτης, τρέμει στη σκιά του το εκάστοτε πολιτικό σύστημα. Είναι δυνατόν;;;...Εκφράζομαι περιορισμένα χωρίς να θέλω να επεκταθώ και να κουράσω, όσο μπορώ. Όσο μπορώ... Τα ζητήματα είναι μεγάλα, σε πολλές περιπτώσεις σύνθετα και η συζήτηση επίσης μεγάλη. Υποθέτω και ελπίζω πως γίνομαι κατανοητός. Ακόμη και αν διαφωνείτε με την συμπεριφορά της Ζωής Κωνσταντοπούλου, της κάθε Ζωής Κωνσταντοπούλου, καλό θα είναι να διακρίνονται οι πραγματικές προθέσεις και το αν αυτές είναι καλές ή κακές, σωστές ή όχι. Και το σωστότερο είναι να κρίνουμε εκ των αποτελεσμάτων. Ακόμη δεν είδαμε κανένα, απολύτως αποτέλεσμα. Το μόνο που εισπράττουμε είναι μια απύθμενη καταστροφολογία.Το γεγονός ότι διερευνάται το χρέος της χώρας μας, το αν αυτό είναι βιώσιμο ή όχι και κάτω υπό ποίες προϋποθέσεις και συνθήκες αυτό δημιουργήθηκε και γιγαντώθηκε, αναρωτιέμαι, το βρίσκετε κακό, άσχημο; Και αυτό σας ενοχλεί; Μάλιστα, όταν, βάσει των θεσμικών-συνταγματικών, ευρωπαϊκών και παγκόσμιων κανονισμών δικαίου το αποτέλεσμα το οποίο θα προκύψει γίνεται υποχρεωτικά αποδεκτό χωρίς δικαίωμα από κανέναν (δανειστών και δανειζόμενων), αμφισβήτησης ή ακύρωσης του. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα αυτό και όπως διαφαίνεται από τα πρώτα πρόχειρα συμπεράσματα είναι πως το χρέος μας είναι αδιαχείριστό, μη βιώσιμο. Κάτι που και ειδικός να μην είναι κάποιος το καταλαβαίνει εκ πρώτης. Τι στο διάβολο σας χαλάει;;; Τελικά υποστηρίζουμε, προασπίζουμε τους εαυτούς μας, τις θέσεις μας, την χώρα μας, την κοινωνία μας; Με σκοπό -εννοείται- να μην επαναλάβουμε τα λάθη μας... Ναι έχουμε κάνει πολλά λάθη, σοβαρά λάθη, αλλά η αυτομαστίγωση δεν ωφέλησε ποτέ κανέναν, το αντίθετο, όταν μάλιστα βρίσκεται υπό απαράδεκτο, αψυχολόγητο και εμμονικό (στην προκειμένη οικονομικό) διωγμό. Κάτι το οποίο το καταλαβαίνουμε, το νιώθουμε, το βιώνουμε τα τελευταία χρόνια όλοι μας. Ένα μόνο παράδειγμα (από τα πολλά), επαναλαμβάνω, είναι η κατάργηση του κράτους δικαίου και συγκεκριμένα το εργατικό δίκαιο. Δηλαδή, τι όφελος μπορεί να υπάρξει όταν καταργείς, παγκοσμίως δημοκρατικά εργατικά κεκτημένα;;;; Δηλαδή όλοι αυτοί οι οποίοι μας κουνάνε εξυπνακίστικά και υπεροπτικά το δάκτυλο, στις χώρες τους έχουν καταργήσει όλα αυτά τα εργατικά-κοινωνικά κεκτημένα;;;; Όταν μάλιστα, τα εργατικά τους συνδικάτα είναι πανίσχυρα και σε πλήρη ισχύ;;; (Αξίζει να σημειωθεί πως μιλάμε για συνδικάτα ΚΑΙ του ιδιωτικού τομέα, εν αντιθέσει με τους δικούς μας εργατοπατέρες...) .Εκτός το να υποχωρείς άνευ όρων και να παραδίδεσαι στα χέρια των διωκτών σου, οι οποίοι δεν επιθυμούν απλώς τον σωφρονισμό αλλά (εμφανέστατα) την θανατική ποινή και παραδειγματική καταδίκη σου, είναι κάτι που ελάχιστοι αντιλαμβανόμαστε ως κάτι εξαιρετικά απαράδεκτό, παράλογο, παρανοϊκό...ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ, ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ!!!...