Αυτό που οι άλλοι δημοκράτες πρέπει να πληρώνουν εσσαεί τα λειτουργικά κόστη της δικής μας δημοκρατίας και με εξαιρετικά ευνοϊκές για μας ρυθμίσεις (βλέπετε ο ela πχ δεν εγγράφεται στο δημόσιο χρέος, αν και είναι μορφή δανεισμού των, υπο δημόσιο έλεγχο, τραπεζών, τα επιτόκια των μνημονίων είναι χαμηλότερα απ' αυτά που δανείζεται το μέσο κράτος της ευρωζώνης, ενώ τα επαχθή μέτρα ως προϋποθέσεις προφανώς δεν ωφελούν τους Γερμανούς ή τους Λετονούς κάπως) με ξεπερνάει. Πολύ απλά θέλαμε ela εκτός προγράμματος, λες και οι φινλανδικές (πχ) τράπεζες, που ναι επίσης εκτός προγράμματος και που δεν έχουν και ιστορικό χρησιμοποίησης των κεφαλαίων της εκτ για να χρηματοδοτούν το δημόσιο αγοράζοντας έντοκα γραμμάτια, χρηματοδοτούνται κι αυτές με ela. Επίσης το ότι μετά το όχι θα χουν καταλήξει σε συμφωνία εντός 24ώρου, χωρίς καμία επίρρωση της διαπραγματευτικής μας θέσης ,εκ των ων ουκ άνευ, είναι κομματάκι αισιόδοξο. Αλλά το highlight της συνέντευξης είναι το "Πιστέψτε με". Δε σφάξανε Yanis.