Εχω γραψει σε προγενεστερο σχολιο μου οτι θεωρω την καταβολη καποιων χαμηλου υψους διδακτρων απο τους φοιτητες ως λογικη πρακτικη.Με την εξαιρεση οσων ειναι αποδεδειγμενα αποροι.Για τον λογο αυτο "μου χτυπησε ασχημα"η φραση "δεν υπαρχουν,πλεον,κεκτημενα δικαιωματα".Στη συνεχεια,βεβαια,μεσω παραδειγματος ο Μπουταρης μαλλον διευκρινιζει τι ακριβως εννοει.Εαν,λοιπον,επιθυμουμε να προσεγγισουμε το ζητημα της καταργησης "κεκτημενων δικαιωματων"αυτο θα πρεπει να γινει κατα περιπτωση.Διοτι κεκτημενο δικαιωμα θεωροουσαν την μεχρι συνταξιοδοτησεως μονιμοτητα οι δημοσιοι υπαλληλοι,ανεξαρτητως του αν εργαζονταν η οχι,και του αν ηταν εντιμοι υπαλληλοι η "φακελλακηδες".Αυτο ειναι προφανες οτι δεν μπορει να συνεχισθει,αρα και αυτο το "κεκτημενο δικαιωμα"πρεπει να παυσει να υφισταται.Ομως κεκτημενο δικαιωμα ειναι και η δυνατοτητα να εργαζεται καποιος και να διασφαλιζει τα προς το ζειν.Η να λαμβανει μια αξιοπρεπη συνταξη ο απομαχος της ζωης συνταξιουχος,ωστε να μην γινεται στα γεραματα του ζητιανος.Αυτος,βεβαια,που εχει καταβαλει τριαντα πεντε και σαραντα χρονια τις εισφορες του,οχι οποιος βρεθηκε συνταξιουχος μεσω των γνωστων"πολιτικων ρυθμισεων",χωρις ουσιαστικα να εχει συνεισφερει τιποτα στα ασφαλιστικα ταμεια.Η προσεγγιση,λοιπον,στο θεμα αυτο δεν μπορει να γινεται με γενικοτητες και αφορισμους.Αλλα κατα περιπτωση.Διοτι κεκτημενο δικαιωμα απο "κεκτημενο δικαιωμα" μπορει να εχουν τεραστια διαφορα.