Βάσει αυτού, δηλαδή, νόημα και λόγο ύπαρξης/βράβευσης/επισήμανσης/σοβαρής ενασχόλησης έχουν μόνο οι θετικές επιστήμες; Κρίμα γιατί εάν ενθυμούμαι σωστά στα αρχαϊκά μοντέλα εκπαίδευσης (τα οποία αν μη τι άλλω παρήγαγαν πολύ παραγωγικότερους/δημιουργικότερους/ολοκληρωμένους ανθρώπους) η θέση των τεχνών ήταν εξέχουσα και ομόλογη των θετικών επιστημών...Επίσης αν δεν με απατά η μνήμη μου βραβεύσεις λογοτεχνίας γίνονταν απο αρχαιοτάτων χρόνων και με την παρουσία, μάλιστα, χορηγών...Μάλλον δεν τα κατείχαν καλά οι αρχαίοι (δεν αναφέρομαι μόνο στους Έλληνες) έχεις δίκιο...Άλλωστε πόσο δύσκολο είναι να γράψεις/ζωγραφίσεις/συνθέσεις/ενσαρκώσεις κάτι, να καταφέρεις να χειριστείς το λόγο/ήχο/σχέδιο/ρόλο και το σημαντικότερο όλων να καταφέρεις να απελευθερώσεις το μυαλό και τη φαντασία ενός αναγνώστη μεταφέροντας τον σε άλλους τόπους...Όλοι μπορούν να το κάνουν σιγά... :)Εάν δεν κατάλαβα ορθά το σχόλιο σου ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη...