#9 Είμαστε πολλές, οι katsaridophobiσμένες. Εγώ νόμιζα ότι αν έκανα παιδί θα μου περνούσε η φοβία, με το σκεπτικό ότι το μητρικό ένστικτο θα υπερίσχυε. Ναι, καλά... Προέκυψε να δούμε κατσαρίδα και να βγω τσιρίζοντας πανικόβλητη από το σπίτι, αφήνοντάς τον γιο μου (ήταν 1,5 έτους, ότι πρέπει για τρεχαλητό) να την κυνηγάει χαρούμενος! Για να μην αναφέρω άλλες απαράδεκτες σκηνές (μια φορά, μόνη στο σπίτι, ενεργοποίησα από την τρεχάλα μέσα στα σκοτάδια τον συναγερμό και παραλίγο η εταιρεία σεκιούριτι να στείλει περιπολικό, γιατί με άκουσε στο τηλέφωνο να κλαίω!). Καλά, πέστε να με φάτε, αλλά οι συμπάσχοντες θα με καταλάβουν, το ξέρω. Το μόνο κόλπο που έχω βρει, είναι να είμαι με άτομα που δεν φοβούνται και που επεμβαίνουν άμεσα, τις μοιραίες στιγμές της εμφάνισής των ...τεράτων. :-)