Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι μεταφράζουν το αίτημα των gay για ισότητα στο δικαίωμα του γάμου, ως επιθυμία να ζήσουν τη φιέστα με νυφικά, μπομπονιέρες, τούρτες και τα συναφή.Προσωπικά, θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου να θέλει να κατοχυρώσει νομικά τη σχέση του με το σύντροφό του και, για να μιλήσουμε ρεαλιστικά, να εξασφαλιστεί ή να εξασφαλίσει τον άλλον σε περίπτωση θανάτου ή διαζυγίου. Αυτή είναι η επιθυμία και κανείς νομίζω δεν έχει καμιά καούρα να ζήσει το παραμύθι του γάμου. Μια νομική πράξη απαιτείται, που αντί για γάμο, ας τη λέμε και Θανάση.