Είναι εκπληκτικό! Παρόμοια θέματα επεξεργαζόμαστε στο Λύκειο και στα Φροντιστήρια 30 χρόνια πριν. Η ''αλλοτρίωση'', η ''αποξένωση'', η τεχνολογική πρόοδος που απομάκρυνε τους ανθρώπους, ήταν θέματα SOS (όπως λέγαμε τότε) και οι φιλόλογοι μας έδιναν να διαβάζουμε σχετικά δοκίμια. Όπως και για το άλλο θέμα SOS, περί καταναλωτικής κοινωνίας, η οποία μας έκανε υλιστές και άπληστους και η ανθρώπινη επαφή πήγε ... περίπατο. Μία ατελείωτη, σε βαθμό νοσηρότητας, αναπόληση του ''παλιού καλού καιρού'', την οποία εμείς, ως έφηβοι, αδυνατούσαμε να αντιληφθούμε, αφού από τις προηγούμενες γενιές δεν ακούγαμε τίποτε άλλο από ιστορίες για πολέμους, συμφορές, φτώχεια και μιζέρια. Αλλά, υπήρχε ... ανθρώπινη επαφή! Μιλούσες με τον γείτονα, ενώ τώρα δεν τον γνωρίζεις καν! Νόμιζα ότι από το 1980 μέχρι σήμερα η εκπαίδευση έκανε το απαραίτητο βήμα πρόόδου, να δει επιτέλους την τεχνολογία, αν όχι ως πολύτιμο εργαλείο, τουλάχιστον ως δεδομένη πραγματικότητα, αλλά μάλλον έκανα λάθος. Δεν βαριέσαι. Βολικό είναι στο κάτω κάτω. Αν οι νέοι μας, τελειόφοιτοι Λυκείου, δεν ξέρουν κάποια στοιχειώδη πράγματα, πετάμε ένα ''φταίει το Facebook που ξημεροβραδιάζονται'' και καθαρίσαμε!